Ontluikende vriendschap

Water Val van Ingrid de Vries is een coming of age verhaal. Het is een roman over de ontluikende vriendschap tussen twee kwetsbare scholieren Einar en Hamid, ieder op zoek naar hun identiteit. Ik mocht het lezen voor de Valentijnsprijs 2024. Einar zit tussen twee ruziënde ouders, is net nieuw in het dorp en voelt zich gesterkt door zijn populariteit. Hamid is 7 jaar geleden met zijn moeder en zusje in het dorp komen wonen, maar omdat ze asielzoekers zijn worden ze er niet opgenomen. Hamid moet dagelijks pesterijen en vernederingen ondergaan op school, maar hij houdt het hoofd opgeheven. “Het enige dat ik kan doen is mezelf blijven. Ik kan alleen laten zien wie ik ben. Dat ik, Hamid, net zoveel waard ben als ieder ander”. Wanneer ze voor een schoolopdracht over discriminatie moeten gaan samenwerken ontstaat er een gevoel van verbondenheid, die ze maar moeilijk kunnen plaatsen. “Kan het zijn dat hij verliefd is? Samen met Hamid voelt hij zich beter, gelukkiger, waardevol. Als ze bij elkaar zijn is alles vanzelfsprekend. Terwijl ze zo verschillend zijn en ze zoveel niet van elkaar weten. Of is het vriendschap?” Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven, die van Hamid en Einar. De hoofdstukken worden telkens afgewisseld tussen de beide jongens. Soms wordt dezelfde situatie ook vanuit zowel Hamid als Einar beschreven. Zo leer je hun gedachten en gevoelens goed kennen en leef je mee met beiden, je voelt hun onzekerheden. Maar je leert ook hoe ze verschillend denken over de dingen die er gebeuren in hun leven. De verschillen in de thuissituaties en achtergronden komen langzaamaan naar boven. Je krijgt antwoord op de vragen waarom Hamid zo bang is voor het water en waarom Einar krijtstrepen op de vloer van de garage trekt en met kogeltjes in de weer is. De schrijfstijl is vlot, duidelijk en beeldend. Geen moeilijke woorden of ingewikkelde zinnen waardoor het zeker ook jongeren aan zal spreken. Met actuele thema’s als pesten, discriminatie, verwerking van trauma’s, vriendschap en verraad. Het verhaal heeft een mooie spanningsboog, waardoor je verder wilt blijven lezen. De karakters van de beide jongens zijn goed uitgewerkt, het kunnen zomaar twee scholieren bij jou op school zijn. Ingrid weet je mee te nemen naar hun leef- en denkwereld. Het zet jou ook aan het denken; waar ligt de grens tussen pesten en discrimineren? Het slot vond ik jammer genoeg erg abrupt, misschien omdat ik nog zo in het verhaal zat. Maar het geheel is zeker een aanrader. ‘Een vader is verdwenen en in de nacht rijdt een moeder naar haar geliefde. Maar hier zitten zij.’