"Ik leef niet, ik besta"

"De man schudde zijn hoofd. - Wat een leven moet u hebben... zei hij. God keek hem aan en zei: - Ik leef niet, ik besta. Het was even stil, de man dacht na. - Gelooft u in uzelf? vroeg hij toen .- Nee, zei God, geloven is iets van mensen, niet van mij".(p. 118). In de kleine verhaaltjes van Toon Tellegen is God overal te vinden op deze aardbol. Hij verschijnt op de meest vreemde en onverwachte momenten, is soms bijzonder aandringend en agressief. Mensen zoeken Hem en willen Hem iets vragen, maar zelf is hij daar niet voor te vinden. Je hebt het gevoel als je alle verhaaltjes leest, dat de God van Toon Tellegen er één is die je het liefst ver verstopt houdt, ver van de mensen. Dan pas is Hij gelukkig, en ook de mensen... Een boekje om af en toe eens (opnieuw) uit te lezen en om over na te denken...