Bijna té mooi

Verhaal over man alleen, herkenbaar aan zijn grote neus, op 61-jarige leeftijd ontslagen door de bank, die vervolgens op zoek gaat naar het geluk dat hij in zijn jeugd dacht gehad en later gemist te hebben. Het vinden ervan vergt heel wat gereis op zoek naar de liefde uit zijn jeugd, de muzikale Henriëtte Clinger die een heleboel bijzondere dingen in haar leven-zonder-Sebastiaan heeft meegemaakt die zij uiteindelijk, het oude vertrouwen hervonden hebbend, met hem deelt maar hem tegelijk meedeelt dat haar leven eigenlijk klaar is. Na een korte periode samen vertrekt zij weer naar Amerika om daar al snel te overlijden. Vóór haar vertrek gunt zij hem nog even de trots van het haar kortstondig bezitten en met haar pronken. Schröder schrijft mooi, vaak prachtige zinnen maar het hele verhaal wordt wel té lang uitgesponnen. Was in zijn vorige werk (De dode arm) beter.