Lezersrecensie
Een heel gewone jongen
27 jan 2016
Een prachtig, persoonlijk verhaal, waarin we de Tweede Wereldoorlog meebeleven met Joop (=Dolf?), een heel gewone Nederlandse jongen. Hij vertelt over de dingen om hem heen: de school, onderduikers, de zoektocht naar eten en zijn vriendje Kees. Hij is geschokt wanneer hij erachter komt dat Kees z'n ouders NSB'ers zijn maar wil liefst toch vriendjes blijven. Weet tegelijkertijd wel dat dat niet kan.
Het laatste hoofdstukje (na de bevrijding) gaat weer over, de dan verdwenen, Kees. De laatste zin is: 'Ik ben nog steeds je vriend'.
Het boekje is geschreven in heldere, simpele taal en komt heel realistisch over. Mooi!