Een lange aflevering op tv?

Alsof je naar één van hun afleveringen kijkt . Je bent er voor of er tegen. Voor mij was het een langgerekt interview waarin zowel Martien, Erika en beide dochters aan t woord komen. In hun eigen eerlijke sappige en hollandse vertelstijl kabbelt het boek een eind verder. Geen blad voor de mond alles rechtoe rechtaan, ontspannend maar niet echt boeiend om lezen. Dankzij hun onderliggende liefde en respect voor elkaar blijft het verhaal overeind. Dat Martiens leven niet over rozen liep blijkt uit zijn moeilijke jeugd die hem gevormd heeft tot wie hij is. Ik hou wel van zijn eerlijkheid, klinkt het niet dan botst het maar. Maar het geheel in een boek gegoten is even vluchtig ook weer vergeten als de serie op tv.