Mooie Mary

Vrijwel iedereen kent het monster Frankenstein. Maar wat weet je eigenlijk van de auteur van het verhaal: Mary Shelley? In dit boek van Anne Eekhout leer je deze vrouw en haar donkere geheimen kennen. Mary Shelley volg je in 'Mary' op twee momenten in haar leven: als ze een tiener is tijdens een reis naar Schotland en als ze net volwassen is tijdens een reis naar Genève. In de tiener Mary kun je je al snel goed inleven: ze moet contact maken met een nieuwe familie waarvan de moeder is overleden. De oudste dochter is al het huis uit als getrouwde vrouw en de andere dochter, rond de leeftijd van Mary, heeft zich opgesloten in haar kamer. Als deze Isabella haar kamer uiteindelijk verlaat, ontstaat er een warme relatie tussen haar en Mary. Ze delen daarbij ook hun voorliefde voor griezelen, monsters en het donker. De andere verhaallijn maakt minder indruk. Mary heeft een dochtertje verloren, maar is wel moeder van een pasgeboren zoontje. Ze is getrouwd met de dichter Percy, maar ze heeft een vrije relatie waardoor haar man af en toe ook met/bij haar halfzus Claire slaapt. Tijdens hun verblijf in Genève lees je dat Mary moeite heeft met die vrije relatie, maar deze moeite nauwelijks met haar man deelt. Verder gaat het vooral over een schrijfexperiment dat ze uitvoert samen met twee vrienden van wie er eentje schrijver is en de ander dokter. Dit wordt met enige herhaling beschreven. De terughoudendheid die Mary bij deze gebeurtenissen laat blijken, lijkt niet te corresponderen met de kracht die ze in haar denken laat zien. De combinatie van beide verhaallijnen maakt dit boek complex. De tienerlijn is voor iedereen herkenbaar. Het is een spannende verhaallijn waarbij griezelverhalen gecombineerd worden met een zoektocht van Isabella en Mary naar een duister figuur. De andere verhaallijn lijkt zich echter meer te richten op oudere lezers: de worsteling tussen de moederrol en auteursrol, en de gevolgen van een vrije relatie lijken niet goed aan te sluiten bij de eerste verhaallijn. Die grens is echter niet eenduidig: in de jongere verhaallijn zit een vrij expliciete seksscène en in de volwassen verhaallijn zitten genoeg toegankelijke elementen voor jeugdigere lezers. Eekhout is erin geslaagd in het hele werk ook iets van de stijl van Shelley te laten terugkeren. Zij voert donkere schimmen en een 'monster' op: er wordt dus genoeg gegriezeld. Dat maakt 'Mary' bijna een Shelleyboek en in zijn geheel een fijne leeservaring over een auteur die nu de aandacht krijgt die zij verdient.