Lezersrecensie
Een prachtige roman over liefde en tweede kansen, vol couleur locale
29 jan 2025
Ik heb enorm genoten van dit heerlijke verhaal waarin liefde, rouw, vriendschap en tweede kansen centraal staan. Ellen weet de emoties van de personages altijd zo herkenbaar te beschrijven waardoor je met ze meeleeft en helemaal opgaat in haar romantische verhalen. In dit boek gaat Annette met haar lieve vriendin Mathilde mee naar de Portugese kust omdat ze moet helen na het verlies van haar man, wat een fijne vriendschap hebben zij! In Portugal ontmoet ze een knappe man die haar dingen laat voelen die ze al heel lang niet gevoeld heeft maar na 30 jaar met dezelfde man is alles nieuw en eng. Zal ze het aandurven? Haar onzekerheid maar ook haar weer tot leven zien komen voel je...wat is de liefde toch mooi, als alles volgens plan verloopt tenminste maar of dat zo zal zijn? In Frankrijk worstelt haar zoon ook met zijn verdriet en hij ontdekt een schokkend geheim, ik zat met kloppend hart te lezen...niks zal meer hetzelfde zijn na deze onthulling. Wel vallen zo wat puzzelstukjes op hun plaats.
Haar personages zijn ook altijd inspirerend en geven je stof tot nadenken: "Ik weet wat verlies is. Het leven is echter te kort om te wachten tot je alle antwoorden hebt. Soms moet je gewoon in het diepe springen".
Achterflap:
"Na de onverwachte dood van haar man is Annettes leven op hun Franse boerderij niet meer hetzelfde. Na ruim 30 jaar huwelijk heeft ze geen idee hoe nu verder. Het aanbod van vrienden om mee te gaan naar de Portugese Algarve komt dan ook als geroepen. In het dorp Ferragudo volgt ze Portugese les, verkent ze de omgeving en krabbelt ze op uit het dal. Ze is zeker niet op zoek naar een nieuwe relatie, maar dan komen kort na elkaar de jonge Fernão en de oudere Guilherme op haar pad. Kan ze weer verliefd worden? Zo ja, hoe dan verder?"
Ellen kiest altijd emotionele onderwerpen met een randje wat ervoor zorgt dat je nooit weet wat er gaat gebeuren en die je helemaal meeslepen. Dat maakt haar boeken uniek! Annette leert nog een man kennen en moet kiezen tussen haar hoofd en haar hart. Een briljante plottwist die ik absoluut niet zag aankomen zorgt ervoor dat je helemaal niet meer kunt stoppen met lezen want wat nu?
Door de vele details en beeldende beschrijvingen waan je je echt op vakantie: "Ze volgt hem over het smalle kronkelende pad. Ze dalen af naar een klein strandje met restaurant, waarna het pad weer omhoog gaat tot de vuurtoren. Ze stoppen regelmatig om van het uitzicht te genieten, de azuurblauwe zee, de kleur van de kliffen en de onregelmatig gevormde rotspartijen".
Het is echt bijzonder hoe Ellen erin slaagt om elk boek zo anders te maken qua verhaal maar elk boek is weer een genot om te lezen. De goed uitgewerkte personages en de emotionele onderwerpen geven diepgang en maakt de personages toegankelijk waardoor je ze in je hart sluit. Wat een mooi en romantisch verhaal was dit, niet alles loopt zoals het moet en dat is in het echte leven ook niet zo. Ik vind dat heel prettig, het is geloofwaardig maar haar boeken geven je altijd een "feelgood" gevoel. Gelukkig is er nog een tweede deel, Opwinding in Ferragudo en ik ga meteen weer verder lezen!