Het versleten Portugal

Het boek vormt een interessante verzameling van enigszins overdreven anekdotes over het Portugal aan het einde van de 20e eeuw. Gerrit Komrij heeft tussen 1984 en 1989 in de binnenlanden (dorpje Alvites) van Portugal gewoond. Dit is zo slecht bevallen dat hij spoedig is verhuisd naar de villa waar hij woonde ten tijde van het schrijven van dit boek. Deze plaats is niet ver van de universiteitsstad Coimbra. Veel van wat Komrij beschrijft over de Portugese samenleving is herkenbaar. Een en ander wordt met overdreven passie beschreven, zodat het vaak nogal humoristisch overkomt. Eind 20e eeuw was Portugal een land van de "laat maar waaien" mentaliteit. De openbare ruimte is vervuld van lelijkheid. Veel huizen zijn niet afgebouwd zodat je vaak betonnen staketsels met omhoogstekende betonijzers tegenkomt. Het nakomen van afspraken is ook iets dat de Portugese bevolking vreemd is. Van onderhoud hebben de Portugezen nog nooit gehoord, zodat je er niet vreemd van hoeft op te kijken dat er af en toe een brug instort. De ambtenarij is volgens Komrij voornamelijk bezig met het laten invullen van geschikte formulieren voor bepaalde aanvragen van burgers. De haat-liefde verhouding van Komrij met het land is duidelijk en heeft derhalve ook betekend dat hij er tot het einde van zijn leven is blijven wonen. Uiteindelijk is hij in 2012 wel in Amsterdam overleden. Het boek is bijna 30 jaar geleden geschreven, dus niet representatief voor de huidige situatie in Portugal. Het is ook geen literair hoogstandje, maar wel aardig om te lezen voor mensen die geïnteresseerd zijn in het vroegere authentieke Portugal. Dit is niet het toeristische Portugal dat veel mensen zullen kennen van de Algarve en zal dus voor veel mensen moeilijk te herkennen zijn.