Onder bomen

‘In de poëzie van Tritsmans is het aloude thema van de vergankelijkheid van alles op aarde actueel, springlevend en zelfs van dwingend belang. Terzelfder tijd is deze poëzie een viering van het leven, van wat het betekent om de kostbare en dierbare medemensen en dieren en dingen in de nabijheid te hebben. Alles is met grote beheersing in toom gehouden en verwoord in een reeks gedichten die hier en daar van een sublieme rust en doordringendheid zijn.’ (James Brockway)