Mishima of Het visioen van de leegte

'Mishima of Het visioen van de leegte (Mishima ou La vision du vide) verscheen oorspronkelijk in 1980, tien jaar na de rituele zelfmoord van de grote Japanse romancier Yukio Mishima, de schrijver van ook in Nederland vermaarde romans als 'Het Gouden Paviljoen', 'Na het banket', 'Een zeeman door de zee verstoten' en 'Bekentenissen van een gemaskerde'. Marguerite Yorcenar analyseert Mishima's oeuvre tegen het licht van de complexe cultuur die hij vertegenwoordigt. Ondanks de overal aanwezige invloed van de westerse gewoonten en opvattingen is Mishima's wereld erop gericht de eigen oorspronkelijke identiteit te herbevestigen. De dood die Mishima koos is allegorisch voor het verdwijnen van het wezen van het oude Japan, maar is tevens een ultieme creatie, waarin de kracht van de wetten der traditie van zijn land voor het forum van de gehele wereld wordt aangetoond. De metafysische leegte die in de Japanse cultuur is ontstaan door de verbreiding van westerse invloeden, is op verbijsterende wijze zichtbaar gemaakt in het meticuleus naleven van het harakiri-ritueel. Marguerite Yorcenar maakt de vertrouwdheid en vreemdheid zichtbaar van de eenmansoorlog die het visionaire genie Mishima voerde, enerzijds tegen de alomtegenwoordige leegte, anderzijds vóór het bereiken van de leegte die volgens de boeddhistische leer het opperste stadium van gelukzaligheid is. Zij wijst erop hoezeer de kern van de werkelijkheid omtrent Mishima juist in zijn romans en verhalen moet worden gezocht, want dat is hetgeen hij heeft willen zeggen of gedrongen was te uiten. 'Mishima of Het visioen van de leegte' is een magistraal boek van een van de grootste Europese auteurs over een inmiddels klassieke schrijver van het Verre Oosten en diens esthetiek van het heroïsche en het gruwelijke.