Het geheime leven

In het vroege voorjaar van 2007 begonnen Perry Pierik en Wim Huijser aan hun correspondentie. Ze besloten elkaar te schrijven over de waan van de dag in uitgeversland. De een vanuit het perspectief van de boekenuitgever, de ander vanuit zijn functie in de wereld van het tijdschrift. Beiden delend in hun ontembare liefde voor het boek. Zware en luchtige thema’s wisselden elkaar in een razend tempo af. Martin Ros, C. Buddingh’, Francesco Carotta, Willem Fredrik Hermans en Erich Ludendorff blijken achteraf de namen te zijn die het meest genoemd waren. Toen de correspondenten aan het eind van het jaar besloten hun brieven te bundelen, resulteerde dat in De inkt van Arcadia. Inmiddels zijn Perry en Wim een jaar verder. Met schrijven zijn ze niet opgehouden. De thema’s hebben zich verder verbreed. Al schrijvend verbazen ze zich over hun eigen geschriften: ‘Is het toch een vorm van voyeurisme, verwachten lezers in dagboeken en brieven toch een blik te kunnen werpen op het geheime leven? Iets dat eigenlijk aan het oog onttrokken had moeten blijven, maar toevallig toch te boek is gesteld?’