Haremnavels, leeuwenmelk en aubergines

Naar aanleiding van de Week van de Smaak 2009 stelt Faro deze publicatie voor over culinair erfgoed uit het Ottomaanse Rijk. Dit boek belicht de speerpunten van een rijke culinaire traditie, van een heterogene samenleving en een machtig (doch naar de nieuwste tijd toe kwijnend) rijk op het kruispunt tussen Oost en West. Internationale onderzoekers leverden hiertoe een bijdrage. De focus ligt sterk op een bruggenhoofd, Istanbul, een van de meest vibrerende steden in Europa, het Berlijn van het Zuiden. In zes hoofdstukken wordt een verhaal opgediend over eten en drinken in het Ottomaanse tijdperk. Gebonden aan of gesteund op het beschikbare bronnenmateriaal en op het spanningsveld tussen sociale geschiedenis en culinair erfgoed tracht elke onderzoeker voor zich een antwoord te formuleren op de vraag hoe het verhaal van (de constructie van) de 'Ottomaanse' en daarna 'Turkse keuken' tot ontwikkeling kwam.Prof. dr. Suraiya Faroqhi (emerita Ludwig-Maximilians-Universität, München) verkent de impact van eten en drinken op de sociale relaties binnen de Ottomaanse maatschappij. Prof. dr. Arif Bilgin (Sakarya Univeristy, Istanbul) analyseert de klassieke Ottomaanse paleiskeuken van de 15e tot de 17e eeuw. Prof. dr. Amy Singer (Tel Aviv University) onderzoekt de werking en de rol van de publieke gaarkeukens of imarets in het Ottomaanse Rijk. Historica en culinaire praktijkdeskundige dr. Özge Samanci belicht de veranderingen in de paleiskeuken op het einde van het Ottomaanse sultanaat. Prof. dr. François Georgeon (voorheen EHESS en CNRS, Parijs) brengt een boeiend relaas over de opkomst en neergang van de talrijke koffiehuizen in Istanbul op het einde van de 19e eeuw. Dr. Marc Jacobs verzorgt een inleidend hoofdstuk. Elk van deze bijdragen wordt vergezeld met een iconisch recept uit de Ottomaanse keuken.