Geleende tijd

'Foto'Mijn moeder heeft de foto uitgekozendie na zijn dood het meeste op hem lijkt.Naarmate langzaam de meedogenloze,mij nog veranderende tijd verstrijkt,fixeer ik hem steeds meer in deze pose;het raam, de stoel, het boel dat hij bekijkt,en al mijn komende metamorfosenworden door mij aan dat portret geijkt.Straks ben ik even oud als hij op dezefoto. Nog even, en wat is geweestwordt weer zoals het was in den beginne:Dezelfde sluitertijd. Ik zit te lezenin deze kamer, en het licht valt binnendoor een verdwenen raam waarbij hij leest.