Dit nieuwe tijdelijk

Tijd laat zich niet verzamelen. Toch ging André Sollie in zijn eerste dichtbundel voor volwassenen op zoek naar talige vormen voor wat in hoofd en hart nog rest van de dingen die voorgoed voorbijgaan. In heldere verzen bouwt hij zodoende een veilig schuiloord voor waarachtige emoties en nieuwe inzichten.Van de soms melancholische maar immer sfeervolle gedichten gaat een suggestieve kracht uit die deze bundel voor iedere lezer toegankelijk maakt.ANDRÉ SOLLIE (Mechelen, 1947) schrijft gedichten en verhalen en voorziet zijn teksten vaak van eigen beelden. In 1986 verscheen zijn eerste dichtbundel voor een jong publiek: Soms, dan heb ik flink de pest in (Manteau Jeugd). Er volgde een tweede bundel voor diezelfde doelgroep: Zeg maar niks (Houtekiet, 1991). Ook bij Uitgeverij Querido verschenen twee dichtbundels voor jongeren: Het ijzelt in juni (1997) en Altijd heb ik wat te vieren (2008). Uitgeverij P publiceerde eerder zijn novelle Een jongen groeit (2004) en zijn teksten bij de schilderijen van Jef Blancke in Jef (2005). In 2009 was Sollie stadsdichter van Genk. André Sollies werk werd bekroond met ondermeer de Gouden Griffel, de Boekenwelp, de Boekenpauw, de Prijs voor Letterkunde van de Provincie Antwerpen en de Cultuurprijs Vlaanderen. Zijn roman Nooit gaat dit over werd in 2011 door Bavo Defurne verfilmd als Noordzee, Texas. Over Een jongen groeit:‘Een dwingend lichamelijk verhaal dat lezers aan het denken zet en poëzie in hen wakker maakt.’ BIBEM‘Een poëtische schets van een creatieve duizendpoot.’ MEANDER