Anton Heyboer

Anton Heyboer: het symbolische universum van een vergeten topkunstenaarAnton Heyboer (Sabang, Indonesië, 1924 – Den Ilp, 2005) bekleedt een unieke positie binnen de moderne kunst. Met zijn mysterieuze, mystieke en hoogst persoonlijke beeldtaal plaatste hij zich in de jaren zestig en zeventig lijnrecht tegenover de toen heersende zakelijke kunststromingen zoals popart en minimal art.In zijn etsen en tekeningen ontwikkelde Heyboer een ‘systeem’ om grip te krijgen op de demonen die hem sinds de Tweede Wereldoorlog achtervolgden, en om het leven voor zichzelf draaglijk te maken. Het is de kunst die zijn leven redt. Samen met zijn befaamde ‘vijf bruiden’ leefde Heyboer volgens de regels van zijn systeem, teruggetrokken in een zelfgebouwde, labyrintische woonruimte in Den Ilp. Hij creëerde zo zijn eigen, veilige universum waarin de kunst en zijn leven onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.De kracht van Heyboers unieke werk bleef niet onopgemerkt. In de jaren zeventig werd Heyboer in één adem genoemd met kunstenaars als David Hockney en Lucian Freud en werd hij voorgedragen als een van Europa’s belangrijkste schilders van het moment. Hij maakte internationaal naam, maar vanaf 1975 trok hij zich volledig terug uit de kunstwereld en werd vooral zijn excentrieke leven een kolfje naar de hand van de roddelpers . Meer dan veertig jaar later brengt deze publicatie de internationale kwaliteit van zijn werk uit de jaren zestig en zeventig opnieuw voor het voetlicht.Publicatie naar aanleiding van de tentoonstelling Anton Heyboer – Het goede moment in het Gemeentemuseum Den Haag van 26 augustus 2017 tot 4 februari 2018.