Altijd de eerste

Zuster Jules-Marie was verpleegster in hart en nieren,maar had nadien ook geneeskunde gestudeerd. Haar beideopleidingen gaven haar een moreel én een deskundig gezag.Toch herkende ik haar vooral als verpleegster, haar eersteroeping die ze altijd bleef uitdragen.’ Deze getuigenis vaneen collega in de Hoge Raad van het Verplegingswezenwijst op het onmiskenbare gezag dat zuster Jules-Marie Heymans uitstraalde.Zuster Jules-Marie Heymans studeerde in 1926 af alseerste vrouwelijke en religieuze arts aan de Leuvenseuniversiteit. Een jaar later werd ze de eerste directrice vanhet Sint-Vincentiusziekenhuis in Gent, in 1938 de eerstesecretaris van het Verbond der Verzorgingsinstellingen(vandaag Zorgnet-Icuro). Vanaf 1939 werd ze in Leuvendirectrice van de ‘Universitaire Normaalschool voorVerpleegsters-Monitrices’, de eerste voortgezette opleidingvoor verpleegkundigen in België. In 1961 werd zeook een van de eerste vrouwelijke lectoren aan deLeuvense universiteit. Dit onderstreept de pioniersroldie zuster Jules-Marie op veel vlakken heeft vervuld.Daarom is Altijd de eerste een passende titel voor dezebiogra  e over haar leven en werk. Op basis van uitgebreidarchiefonderzoek, aangevuld met talrijke getuigenissenvan mensen die zuster Jules-Marie nog hebben gekend,wordt haar rol, betekenis en impact onderzocht.‘Met deze biogra  e van zuster Jules-Marie Heymans vultLuc De Munck een belangrijke leemte in de geschiedschrijvingover de Belgische – en in het bijzonder de katholieke –verpleegkunde.’ Prof. dr. Joris Vandendriessche, docentKU Leuven.Luc De Munck is historicus en onderzoekt aan deonderzoeksgroep Cultuurgeschiedenis vanaf 1750van de KU Leuven de professionele identiteiten vankatholieke verpleegkundigen in België tussen 1919 en 1974.