Geloofstwisten in de Gouden Eeuw

Na 'Papieren paradijs' zet Marlies Medema opnieuw een sterke vrouw in de schijnwerpers, ditmaal een Amsterdamse koopmansvrouw. De roman speelt zich af tijdens het Twaalfjarig Vredesbestand met de Spanjaarden (1609-1621). In diezelfde periode ontstond er ruzie tussen protestanten onderling over de predestinatieleer, waarbij de kwestie (vooral) draaide om het feit of de mens een vrije wil heeft (remonstranten) of niet (contraremonstranten). Het conflict ging de geschiedenis in als de Bestandstwisten. Ik moest even in het verhaal komen, maar toen het me eenmaal pakte, liet het me niet meer los. Het is knap hoe de schrijfster Lysbeth en de 17e eeuw tot leven weet te wekken, waar het oud-Hollandse taalgebruik zeker aan bijdraagt (de verklarende woordenlijst is een welkome aanvulling; alleen jammer van een enkele vloek). Lysbeths angsten en twijfels, maar ook haar moed en vastberadenheid komen duidelijk tot uiting. Naast de tweespalt op geloofsgebied lees je ook (zijdelings) over de onvrede onder het volk, vriendjespolitiek, de pest, de handel en de bloeiende economie, en dat maakt het boek gevarieerd en interessant. 'Lysbeth' vertelt het op waarheid gebaseerde en veelbewogen levensverhaal van een vrouw die het slachtoffer werd van godsdiensttwisten in de Gouden Eeuw en laat zien hoe mensen hun leven waagden voor hun overtuigingen. Een turbulent en boeiend stukje Nederlandse historie.