Bemoedigende Amish-roman!

'Een verre droom' is een prachtige en bijzondere roman. Ik werd persoonlijk geraakt door Maggies ziekte, aangezien ik zelf chronisch ziek ben. Daarnaast worden Maggies (voor mij soms herkenbare) worstelingen en zoektocht met betrekking tot haar ziek-zijn mooi en realistisch weergegeven, evenals haar verlangen om God beter te leren kennen en zich in Zijn Woord te verdiepen, hetgeen wordt aangewakkerd door haar bezoeken aan de tentsamenkomsten. Verder lees je over het wel en wee binnen het Amish-gezin, waar onlangs moeder Esh hen ontvallen is en vader al snel hertrouwd is. De nieuwe gezinssituatie is voor iedereen (erg) wennen, zeker nu het verlies en verdriet nog zo vers zijn, en zorgt voor de nodige strubbelingen. Hoewel het boek zich afspeelt in de jaren '50 van de vorige eeuw, merk je daar eigenlijk niets van. De Amish staan immers bekend om hun eenvoud en zelfvoorzienendheid en men leeft nog grotendeels zoals in de eerste helft van de 19e eeuw gebruikelijk was. De gemoedelijke en zorgzame (familie)sfeer - het omzien naar elkaar - is duidelijk te proeven. Het verhaal getuigt ervan dat Gods Woord nog altijd even krachtig en bemoedigend is. Het laat je wellicht op een nieuwe manier naar het onderwerp 'ziekte' kijken: zoek niet enkel naar genezing, maar je richt je ogen in plaats daarvan (allereerst) op de Genezer. 'Een verre droom' is een aansprekende en hoopvolle Amish-roman over vreugde vinden in God, genade en dankbaarheid en staat vol levenswijsheden!