Woensdagvoorleestip: herinneringen zijn blauw

<p><em>Alva en het eiland van herinnering&nbsp;</em>is de eerste samenwerking tussen gevierd illustrator&nbsp;Valeria Docampo en kunstenaar Alexandra Helmig, maar hopelijk niet het laatste.&nbsp;Hun oog&nbsp;voor het mooie en abstracte is bijna in &eacute;&eacute;n oogopslag te zien, nog voor je aan het verhaal begint. Dat maakt het voorlezen van dit prentenboek ook voor de volwassene echt een feestje. Je&nbsp;blik wordt automatisch naar het blauw getrokken, dat eruit springt tussen de neutrale omgevingskleuren. Het blauw is zelfs zo levendig, dat je vingers er automatisch naartoe getrokken worden om de lijnen te traceren.&nbsp;</p> <p>Docampo doet iets bijzonders met het blauw van de herinneringen, want de lijnen lijken op de pagina te liggen, maar zijn er toch ook overal doorheen verweven. Dat geeft de herinneringen iets magisch en onweerstaanbaars, waardoor je automatisch gaat nadenken over de rol van herinneringen in jouw leven, en op welke manier ze vorm zouden hebben als Alva ze kon zien. In de tekst probeert&nbsp;Helmig de abstractie ook vorm te geven: ze&nbsp;zweven bij je vandaan en kunnen gevonden worden door anderen, ze kunnen kleurig en schel zijn, rustig en wijs, zwaar of vederlicht. Ze kunnen vervagen, waarop Alva ze&nbsp;schoonmaakt en afstoft.</p> <p>Wanneer er steeds minder herinneringen op Alva's eiland aankomen en ze naar de stad van de mensen gaat, komt er een tweede laag bij. De&nbsp;bewoners zijn te druk, haasten zich en leven langs elkaar op. Ze hebben geen tijd meer om aan hun herinneringen te denken, tot Alva hen helpt.&nbsp;Stuk voor stuk zijn ze haar dankbaar een bijzonder moment&nbsp;herinnerd te hebben en in staat zijn&nbsp;een eerdere, gelukkigere versie van zichzelf&nbsp;terug te vinden. Ze ontketent een ware&nbsp;vloedgolf aan herinneringen en eenmaal terug op haar eiland heeft Alva ook zelf een pracht van een herinnering gemaakt om te koesteren.</p> <p><strong>Thema's</strong></p> <p>Herinneringen, tijd nemen voor elkaar, verbinding, verbeelding.</p> <p><strong>Leeftijd</strong></p> <p>Dit prentenboek lees je het beste voor vanaf een jaar of vijf, omdat een herinnering&nbsp;een vrij abstract begrip is en het verhaal voor jongere kinderen&nbsp;daardoor wat ongrijpbaar kan zijn.</p> <p><strong>Hoe lees je dit voor?</strong></p> <p>Het intense blauw van de herinneringen nodigt uit om je vingers er overheen te halen, dus doe dat ook vooral!&nbsp;Vraag je (voorlees)kind naar eigen mooie herinneringen en bedenk met welk symbool zij bij Alva terecht zouden komen. Bij herlezen en voor wat oudere kinderen kun je dieper ingaan op het koesteren van herinneringen, het belang van weten wie je bent en niet te gehaast leven. Ook kun je de zwaardere herinneringen aanstippen die Alva oppoetst, koestert en lichter laat worden, als je (voorlees)kind daar ook mee worstelt. De lessen&nbsp;die dit boek meegeeft, kosten wat meer werk door de abstracte aard, zodat je als voorlezer een mooie gidsende rol hebt.</p> <p><strong>Meer en leuker voorlezen begint bij de mooiste prentenboeken. Elke woensdag tippen Hebban en De Nationale Voorleesdagen een&nbsp;nieuw voorleesboek. Woensdag is voorleesdag!</strong></p>