Eindejaars

Gelezen nadat dit boek op werkelijk alle eindejaarslijstjes opdook: Trouw, Knack, Volkskrant, NRC... Ik moet zeggen dat de roman me eerst was ontgaan, gelukkig pakte ik het hierdoor alsnog op. Want: wát een liefdevol boek. Ik heb echt zelden — eigenlijk nooit — zo meegeleefd met iets als een literair blad. Thomas schrijft zijn hoofdpersonage zo scherp en treffend, dat zijn analyses en gedachten me deden wensen dat ik een persoon als Pierre in mijn leven had. Het is bijzonder hoe hij de boekenwereld zo tastbaar en herkenbaar weet te maken. En dan moet dat tweede deel nog komen. Die stijlbreuk werkt erg goed. Een heel leven ben je bezig met randzaken, en dan kijk je de andere kant op en gebeurt daar ineens iets heel belangrijks. Heel hard gelachen, heel hard gehuild. Ja, deze roman is zonder twijfel alle goede recensies meer dan waard. Het Archief is een boek dat me diep heeft geraakt, en dat ik met veel liefde zal aanbevelen aan iedereen die houdt van mooie verhalen. Favoriete passage: “‘Wil je nog iets’ vroeg ik toen. ‘Water? Thee? Een sigaret?’ […] ‘Ik zou… Ik zou graag nog een keer verliefd worden. Op een plek, een boek, een baan, een mens, een verhaal, een tijdschrift, een redactie, iéts’, zei hij.”