boeiend, maar wel met open eindjes

Spanningsboog is het tweede boek dat ik van Lonneke Kossen Groot mag lezen voor de leesclub van de Boekenreizigers. Het eerste boek heeft me aangenaam verrast en ik begon dan ook enthousiast aan deze thriller. De proloog begint met de vlucht van hoofdpersoon Floor, met haar zoontje Jesse. Ze is op de vlucht voor haar echtgenoot Rudy. Dan gaat het verhaal verder met de gebeurtenissen van 10 maanden eerder. De hoofdstukken die dan volgen, tellen af tot aan haar vlucht. Je leest de reden waarom ze wil vluchten en hoe ze het aanpakt om daadwerkelijk haar gewelddadige man te verlaten. Hij is veranderd sinds haar broer Thomas tien jaar geleden met de noorderzon is vertrokken. Rudy weet hier meer van, maar heeft beloofd nooit iets te vertellen over het hoe en waarom. De karakters hadden wat mij betreft wat meer diepgang mogen hebben. Daarbij heb ik me verbaasd over het taalgebruik van Jesse. Een driejarige die in zulke volledige zinnen begripvolle woorden uitspreekt, dat moet een wonderkind zijn. En zo zijn er wel meer zaken die mijn verbazing wekten. Volgt er geen politieonderzoek als Floor zomaar ineens verdwenen is samen met haar zoon? En waarom gaat ze niet naar de politie of naar een blijf van mijn lijf huis? Zo zijn er nog een paar zaken die mij bevreemden, maar die ik niet zal aangeven om spoilers te voorkomen. En ondanks dat Lonneke ons steeds nieuwsgierig laat zijn naar de afloop van het verhaal en ook nog eens met een verrassing komt in het laatste hoofdstuk, heeft dit boek me niet op het puntje van mijn stoel laten zitten. Af en toe vond ik het zelfs iets weg hebben van een feelgood dan van een thriller.