Mooie vertelling van een leven

Hoofdpersonage Tak doet zijn levensverhaal aan de buurman van zijn kleindochter Aria, die op dat moment een verdieping hoger aan het bevallen is. Deze buurman toont zich luisterbereid, want hij komt nauwelijks tussen, waardoor het verhaal bijna één lange monoloog is. Dit kan ongeloofwaardig overkomen, en toch vond ik het passen, het is gewoon een setting waarin Tak zijn verhaal kan doen. Hij vertelt over zijn leven, zijn vrouw (wat een liefdesverklaring!), zijn dochter met wie hij een moeilijke relatie had. Hij is zich zeer bewust van de fouten die hij gemaakt heeft, en dat siert hem. Alles is geschreven in heel fijne schrijfstijl met af en toe echt prachtige zinnen en reflecties. Na De kaalvreter heeft Machteld Siegmann mijn verwachtingen weten in te lossen, en kijk ik uit naar meer van haar!