Mooie boodschap

Aaron Terhaar vind het heel moeilijk om te leren lezen. Hij heeft dyslexie, net als 10 tot 20 procent van alle leerlingen op de basisschool. Aarons dyslexie vertelt ons iets over wie hij is, maar bepaalt niet wie hij is. We hebben allemaal onze eigen superkracht en onze eigen worstelingen. Dat maakt elk van ons uniek, mooi, sterk en van belang voor de wereld. Net als Aaron. Op de cover is Aaron te zien die mooie tekeningen heeft gemaakt, het maakt je wel nieuwsgierig naar wat hij nog meer zal gaan tekenen. Het boek staat vol met erg mooie illustraties, veel bloemen, eenhoorns en draken stelen de show. Het lettertype dat in et boek gebruikt is is een dyslexie lettertype. Dat is speciaal ontworpen zodat mensen met dyslexie het wat makkelijker kunnen lezen. Achter in het boek kun je ook lezen dat Aaron eigenlijk het zelfde meemaakt als de illustrator van het boek David Roberts. Ook hij kon niet goed lezen en schrijven, tekenen ging hem ook veel beter af. Het verhaal leest er fijn, het is op rijm geschreven, de illustraties die erbij staan geven goed weer wat er in het verhaal gebeurd, en meer. In het boek komt veel diversiteit voor, kinderen met allerlei etnische achtergronden zitten gezellig bij elkaar in de klas. Ook staan er een rolstoel en een hoortoestel in het boek. Dit boek geeft goed weer dat het allemaal geen probleem is en ieder zijn eigen superkracht heeft. Het boek is echt een aanrader om te lezen. Zeker door het lettertype en de mooie boodschap die het boek uitstraalt is het een boek wat voor iedereen geschikt is.