Een verhaal met rafelrandjes! Zeer geslaagd!

Jennifer Niven is een internationale bestseller auteur, waar het licht is ( All the Bright Places ) speelt zich af in Indiana waar Jennifer zelf opgroeide, in tussentijd is het boek reeds verfilmd. Zelf zegt ze dat ze iets wou schrijven met rafelrandjes, iets hard, moeilijk, droevig maar ook grappig. En na het lezen kan je als lezer enkel zeggen dat ze al die emoties tot bij de lezer heeft gebracht, zeer geslaagd! *Op de richel van de klokkentoren van de school, zes verdiepingen boven de grond staat Theodore Finch klaar om de dood tegemoet te gaan. Theodore is klaar om te springen, klaar om alles achter te laten en op zoek naar verlossing. Op hetzelfde moment ziet hij haar, Violet het populaire meisje van de school, klaar om te springen, klaar om het verdriet achter haar te laten, op zoek naar verlossing. Dit is een keerpunt voor beide pubers, een keerpunt in het worstelen met het leven, een licht dat hen terug laat verlangen naar leven. Even moet je als lezer in het verhaal komen, het verhaal is als een motor die op gang moet komen. Of is het de schrijfwijze, het kruipen in de hoofden van de twee pubers. Want je zit letterlijk in hun gedachten, in hun worsteling rauw en eerlijk, pijnlijk en verdrietig. Dit zwaar psychologisch verhaal leunt zeker tegen de realiteit en terwijl ik las vroeg ik me af of dit voor een breed YA publiek is. Toch de schrijfwijze en het botsen op de prachtige verwoording van de donkere gedachten overheerst dit verhaal. “Gisteravond is net een puzzel, maar dan nog niet in elkaar gelegd: de stukjes liggen overal in het rond en sommige zijn kwijt.” En zo is het een boek vol citaten, zinnen en losse woorden en dit afgewisseld met fragmenten uit de boeken van Virginia Woolf. Nee van dit boek word je niet vrolijk van, je kan het verhaal niet luchtig over je heen laten gaan, dit verhaal is een eyeopener voor onze maatschappij, een eyeopener dat niet alles maar evident is. Een verhaal met een onderliggende boodschap waar we niet van weg kunnen kijken.