Wat als het verleden je telkens inhaalt! Psychologisch meesterwerk!

De Nederlandse auteur Esther Boek (1967) debuteerde in 2017 met het thrillerdebuut geen kind meer, een debuut gebaseerd op waargebeurde feiten binnen het gezin van de auteur. In 2019 bracht de auteur twee boeken op de markt, het leven dat ik kende een verhaal dat je bij de keel grijpt en deze roman de perfecte moeder. Nogmaals een verhaal dat je als lezer met verstomming leest, gruwel, verdriet en pijn wisselen elkaar, kortom geen verhaal om vrolijk van te worden. Wel een aangrijpend verhaal met een zeer hoge psychologische ondertoon. *1976 De 7-jarige Helena groeit op in op het eerste gezicht perfecte gezin. Toch sluipt de kleine Helena door het huis, psychologische en lichamelijke mishandelingen door haar moeder zijn voor haar dagelijkse kost. Heeft mama een goede dag of een slechte? Het is elke dag een strijd voor Helena, overleven in een wereld vol geweld. 1968 De 18-jarige Nelleke leeft in armoede bij haar ouders, als ze de rijke Jacob leert kennen is Nelleke een vrouw met een plan. Wat ook de prijs is Nelleke zal zich uit de armoede werken en Jacob zal hier voor zorgen. Toch wat met al haar demonen uit het verleden, zal geld haar opgelopen trauma’s kunnen verwerken? Wat als het verleden haar in haalt? Wat een verhaal, een verhaal met verschillende boodschappen en thema’s en dit in een vrij eenvoudige schrijfstijl. Elk hoofdstuk start met een datum en wisselt af tussen Nelleke en Helena, dit is in het begin even zoeken maar geen nood na een aantal bladzijden ben je als lezer direct mee. Je volgt het leven van beide vrouwen, vrouwen die zonder basis een leven proberen op te bouwen en vanuit hun onverwerkte trauma’s gevolgen zien in hun eigen leven. De auteur is een meester in het brengen van emoties tot bij de lezer en toch met dit verhaal ging ze nog een stapje verder! Je voelt als lezer verschillende emoties van verdriet naar medelijden, van begrip tot onbegrip en dit in de toch wel vrij korte hoofdstukken. Niet enkel emoties prijken over de pagina’s maar een vlinder blijkt doorheen het verhaal een symbool dat de auteur doortrekt en gooi daar nog bovenop simpele maar mooie metaforen. Een knap staaltje schrijfwerk dat geen enkele lezer koud laat!