een verhaal vol realiteit....laat je stil achter

Dirk Bracke(1953) is een Belgische schrijver bekend van zijn jeugdboeken, twee van zijn boeken zijn ook verfilmd, het engelenhuis (Bo) en het boek Black. Hij schrijft vooral over maatschappelijke thema’s, de bruid is een heel actueel thema, Belgische jongeren die vluchten naar Syrië om daar jihadstrijder te worden. In de proloog krijgen we direct een beter beeld over de situatie in Syrië, de burgeroorlog en het ronselen van jihadstrijders in Europa (geschreven door een radiojournalist van de vrt). Het boek heb ik gelezen, nadat mijn zoon het gelezen had voor zijn boekbespreking, het sprak me vooral aan om het actueel thema. *Abbou woont te Vilvoorde en als 17 jarige is hij gefrustreerd in het leven, hij vindt geen werk, heeft geen diploma en hij is stapelverliefd op Mounna de beste vriendin van zijn zus Latifa. Mounna 15 jaar, is ook verliefd op Abbou, thuis hebben ze geen interesse in Mounna haar schoolresultaten, ze droomt van een leven met Abbou. Als Abbou op straat kennismaakt met de oude sjeik Barrada, geraakt hij helemaal in de ban van de verhalen van de sjeik, over de hevige strijd die in Syrië woedt en over het paradijs dat openstaat voor de echte moslim. Abbou verandert van een tiener in een overtuigende moslim met een levensdoel. Als Mounna aan het spijbelen is, komt ze Abbou en de oude sjeik tegen, zij overtuigen Mounna om mee naar de moskee te komen. Blind van verliefdheid zou Mounna alles doen voor Abbou, ze begint zich anders te kleden en geraakt in conflict met haar vrienden en familie. Als Abbou vertrekt naar Syrië om daar te vechten als jihadstrijder, kan Mounna niet anders dan Abbou te volgen. In België belooft de sjeik dat ze bruid kan worden van Abbou, martelaarsbruid. Eens in Syrië blijkt alles anders te zijn dan het beloofde paradijs. Dirk Bracke staat bekend om zijn vooronderzoek als hij over een thema schrijft en dat merk je hier direct, het verhaal is zeer duidelijk geschreven, al vraag ik me wel af of het boek wel geschikt is voor lezers van 14 jaar. De auteur beschrijft duidelijk hoe de jongeren worden gehersenspoeld, hoe hun omgeving, familie reageren. Misschien een minpuntje de gevechten tussen de strijders moest ik toch twee keer herlezen. Dit boek is niet voor gevoelige lezers, al is het fictie, de strijd woedt echt in Syrië en de auteur heeft dit rauw beschreven zonder enige verbloeming. Het nawoord beschrijft in drie bladzijden de realiteit, geschreven door Els Traets (jeugdparket Brussel) en deze realiteit laat je stil achter.