Pakt je bij je strot en laat niet meer los!

Allereerst: Wat een geweldig goed verhaal heeft Yvonne weten te schrijven met Wodka & Ranja. Het eerste deel van het boek is geschreven vanuit moeder Ria, in meerdere maanden van 1970, die door een verslaving aan alcohol en een besmetting met de Rode Hond in de eerste maanden van haar zwangerschap haar jongste kind Menno af moet staan zodat hij in een tehuis goed verzorgt kan worden vanwege zijn vele problemen die bij de geboorte al snel duidelijk waren. Haar 2 dochters, Jasmijn (4) en Imke (2), wonen wel bij haar. De vader van de drie kinderen en ex van Ria is tijdens de zwangerschap met de noorderzon vertrokken. Ze heeft een knipperlicht relatie met Jacob die net als Ria zelf graag en veel drinkt. Met veel moeite en alcoholgebruik doet ze haar uiterste best om voor Jasmijn en Imke te zorgen maar gaandeweg moet Jasmijn steeds meer dingen overnemen, ook al is ze daar eigenlijk nog veel te jong voor. Het tweede deel speelt zich af over verschillende maanden in 1972 en hierin vertelt Jasmijn het verhaal verder. Moeder Ria drinkt steeds meer en zowel Jasmijn als Imke zijn steeds meer op zichzelf aangewezen. Na de zomervakantie gaat Jasmijn naar groep 3/1e klas en dan komen er ook steeds meer mensen in beeld die zich duidelijk zorgen maken. Het einde snijd nog meer door je ziel dan de rest. Zelfs al zijn er sowieso veel hoofdstukken die er echt wel in hakken en tranen laten vloeien. Dat de helft van de royalty's naar "Het Vergeten Kind" gaan is een mooi idee. En ik hoop dan ook dat er uiteindelijk een flink bedrag naar deze organisatie kan gaan om hun goede werk op volle kracht te kunnen doen.