Vol toevalligheden, en de dood

"De mens is geen eiland. Als eiland is de mens in elk geval niet optimaal." ~ bladzijde 211 Dit boek voelt een beetje alsof De Troostbibliotheek en De Verborgen Boekwinkel samen een kind hebben gekregen. Als je beiden nog niet gelezen hebt, dan is dit een prachtig boek. Ik kon helaas niet anders dan de boeken gedrieën te vergelijken. Het concept is mooi, op zich. Idee is leuk, de boekenaanraders zijn interessant. Het verhaal is alleen wat saai, moeilijk inkomen, soms wat absurd. Het levensverhaal van Maya en de dood van haar moeder is overigens wel echt prachtig bedacht. Hoe ze dan bij A.J. terechtkomt en hij haar in haar armen sluit. De cirkel is rond. Verder gaat het vooral veel over dood. Nic is dood. Daniel is dood. Maya's moeder is dood... Als een rode lijn door het verhaal. Tja. "'Want als u echt dood wilt, kan ik u onder psychiatrisch toezicht stellen.' 'Ik wil niet dood,' zegt A.J. na een tijdje. 'Ik vind het alleen moeilijk om er de hele tijd te zijn.'" ~ bladzijde 39