Lezersrecensie
De here Jezus terug op aarde in de vorm van een marsmannetje
22 jan 2016
De op Mars geboren Michael (de verwijzing naar de aartsengel uit de bijbel is geen toeval) , opgevoed door Martianen, ontwikkelt zich tot messias met bovenaardse vermogens in 23e eeuws Amerika. Laat het maar aan Heinlein - een van de meesters van de harde sf - over om hier een met seks, geweld en misdaad gekruid epos van te maken. Wie er het meest van langs krijgt is God. Uiteindelijk worden àlle godsdiensten over een kam geschoren: zonder ons geen eeuwigheid, we moeten zelf voor God spelen. Niet voor niets is een kat in het verhaal de reïncarnatie van nihilistisch filosoof Nietsche.
Immoreel, gevaarlijk - dat waren nog de meest genuanceerde reacties bij het verschijnen. (Er is is inmiddels ook aan langere versie naar het oorspronkelijke manuscript met nóg meer semitheologisch gefilosofeer.)
Soms breedlopig, is er ondanks het gefilosofeer waarin je Heinleins eigen (toen nog niet zo reactionaire) ideeën terughoort toch genoeg actie en zijn de karakters interessant genoeg om te willen weten hoe het afloopt. Bovendien is er de vraag of de aarde wordt opgeblazen zoals de Martianen vanuit hun gestoorde idee over barmhartigheid met een planeet verderop ook hebben gedaan. Sommigen zullen zich storen aan het bijna 19e-eeuwe seksisme dat de aartsconservatief Heinlein ook hier tentoon spreidt: vrouwen zijn vooral mooi en gewillig en spelen alleen een dienende rol in het plot.
Voor velen is dit werk een hoogtepunt in de sf. In zijn messianisme doet het denken aan de megalomane waanzin van L. Ron Hubbard, in zijn realisme, brede perspectieven en sombere wereldbeeld aan Philip K.Dick (the man in the high castle). En zoveel seks, dat vind je eigenlijk alleen bij Silverberg. En de twee delen 'Nul-A' van A.E. van Vogt natuurlijk, waarin ene Gilbert Gosseyn op aarde wordt gedropt en regelmatig reïncarneert om onze toekomst veilig te stellen.
Wat het meest fascineert is de toegankelijke schrijfstijl van Heinlein. Zo goed dat je bijna vergeet dat dit 'slechts' sf is uit de jaren zestig. Hier geen naïviteit, raketten en hoop op een betere wereld. De mens is slecht en de Martianen zijn niet te vertrouwen. Gelukkig is er bevrijding via groepsseks...