Ik waande me in het Zillertal

Deze recensie is eerder verschenen op <a href="https://www.koukleum.nl/svea-ersson-zin-in-zillertal/">Koukleum.nl</a>. Nadat ik eerder ‘Hej Denemarken’ met veel plezier gelezen had, keek ik er naar uit om ‘Zin in Zillertal’ te gaan lezen. Het boek begint met een spannende proloog, waardoor ik alleen maar de pagina kan omslaan om verder te lezen. Ik wil weten waarom datgene gebeurd. Het lijkt heel onlogisch en dat maakt mij meteen nieuwsgierig. Daarna komen we even in rustiger vaarwater. Katja is met haar kinderen onderweg naar Oostenrijk en er hangt een bepaalde spanning in de auto. Aan de ene kant doordat Katja en haar ex net uit elkaar zijn en hun kinderen hier tussenin zitten, aan de andere kant de gezonde spanning van een nieuw leven opbouwen. Dit heeft Ersson erg goed in het verhaal geweven, want vooral die laatste spanning is duidelijk voelbaar. Eenmaal in Oostenrijk aangekomen wacht Katja een nare verrassing, maar ze is hierin erg nuchter en heeft eigenlijk al vrij snel zoiets schouders eronder en we vinden wel een oplossing. Ik had vanaf dat eerste moment in Oostenrijk eigenlijk al een dader op het oog, maar bleek hier toch verkeerd mee te zitten. Dit zou ook te simpel geweest zijn. Op een bepaald moment begon mij wel iets te dagen, maar bleef het onduidelijk hoe dit nou in elkaar zat. Dit blijft eigenlijk tot aan het einde onduidelijk en dit heeft Ersson op een geweldige manier naar buiten laten komen. Ze geeft wel iedere keer kleine dingen prijs, maar de puzzelstukjes lijken nog niet goed op hun plek te vallen. Maar op een bepaald moment komen al die kleine aanwijzingen toch bij elkaar en vallen alle puzzelstukjes op hun plek. Ik zat dan ook echt op het puntje van mijn stoel en kon niet meer stoppen met lezen. Ik vergat alles om mij heen en waande me echt in de sneeuw bij Katja en haar gezin. De ontknoping vond ik echt goed uitgedacht, al heb ik hier ook mijn vraagtekens bij… Ik vraag me namelijk af of ik mijn verleden voor mijn vriend zou kunnen verzwijgen? Hoe snel wordt er toch niet iets over vroeger gezegd en vooral als je kinderen zo’n skitalent hebben, hoe kun je ze dan niet soms een welgemeend advies geven omdat je zelf ook geskied hebt? Dit kwam op mij wat ongeloofwaardig over en had wat beter uitgewerkt mogen worden. Maar toch vond ik ook deze vertrek-thriller weer steengoed en kan ik niet wachten op een volgend verhaal van Svea Ersson.