Dan toch liever wat minder slapen

Deze recensie is eerder verschenen op <a href="https://www.koukleum.nl/ingrid-oonincx-wakker/">Koukleum.nl</a>. Doordat ik zelf kamp met slaapproblemen, was ik al meteen erg nieuwsgierig naar dit boek. Hoe zou Ingrid hier een thriller van weten te maken. Ik slaap zelf tegenwoordig zo’n drie uur per nacht (na voorheen één tot anderhalf uur geslapen te hebben, is dit een hele vooruitgang) maar voor anderen is dit nog steeds bar weinig. Dus ik denk dat zo weinig slaap voor sommigen al een thriller op zich is. Ik merk dat ik er toch redelijk goed op functioneer. Het verhaal begint met een Hoofdstuk 0, waarin iemand het erover heeft welke keuze je maakt als er ’s nachts brand uitbreekt. Kies je voor je eigen kind, of voor de tien anderen die op dezelfde gang als jou slapen. De meesten zullen intuïtief kiezen voor hun eigen kind, maar diegene die aan het woord is, geeft aan dat hij diegene is die tot de kleine groep behoort die voor de tien anderen zou kiezen. Hierna gaat het verhaal echt beginnen. Het verhaal wordt verteld vanuit drie personages, namelijk Liz, Robin en Jonathan. Oonincx neemt de tijd om de personages goed voor te stellen en hierdoor kan ik als lezer mij de verschillende personen goed voor de geest halen. Dit vind ik persoonlijk een pluspunt. Eenmaal aangekomen in de abdij merk je dat de vaart meer in het verhaal komt en word ik echt gegrepen door het verhaal. Oonincx weet hoe ze de lezer aan het verhaal vast moet houden. Door steeds kleine details los te laten, houdt ze me nieuwsgierig en hierdoor moet ik gewoon doorlezen. De tests die de deelnemers aan de experimentele behandeling moeten ondergaan, zijn afwisselend en hierdoor vind ik ze niet eens zo heel ver gezocht. Echter andere dingen, (welke moet je toch echt zelf lezen, anders ga ik spoileren) vind ik ietwat ongeloofwaardig overkomen. En ik vraag me af of je dit zo klakkeloos zou doen, als je merkt wat dit voor effect op je heeft. Ondanks dit kleine puntje heb ik erg genoten van dit boek en heeft Oonincx wederom een verhaal neer weten te zetten die mij pas los liet op het moment dat ik de laatste pagina omgeslagen had. Zoals veel weten, luisteren we het boek ook, tijdens het lezen, als het op Kobo Plus aangeboden wordt, dit was bij Wakker ook het geval. Het verhaal wordt ingesproken door Marjolein Algera en dit was voor mij de eerste kennismaking met Marjolein. Marjolein wist de spanning goed over te brengen, maar toch vond ik zelf de stem iets minder prettig om naar te luisteren, maar dit is een persoonlijk iets, want Marjolein sprak het verhaal wel goed in. Oonincx weet de spanning goed op te bouwen en het einde had ik niet zien aankomen. Hierdoor vallen bepaalde dingen die eerder vraagtekens opriepen op hun plek. Maar één ding is zeker, ik blijf tevreden met mijn drie uurtjes slaap en experimentele therapie laat ik toch maar aan mij voorbij gaan.