Beiden boeken gebundeld maar wat een verhaal!

Deze recensie is eerder verschenen op <a href="https://www.koukleum.nl/stephanie-joy-eerhart-pappies-kleine-meid-slaapt-niet-meer-op-straat/">Koukleum.nl</a>. Het was voor mij al erg lang geleden dat ik ‘Pappie’s kleine meid slaapt op straat’ gelezen had, dus ik was benieuwd of ik me er nog iets van zou kunnen herinneren. Echter toen ik eenmaal begonnen was met lezen, merkte ik dat het verhaal mij toch wel bekend voor kwam. En nadat ik even gezocht had, zag ik op Kobo Plus het luisterboek staan van Pappie’s kleine meid slaapt op straat’ en nadat ik deze gedownload had en afspeelde tijdens het lezen, merkte ik dat het eerste deel van het boek dus eigenlijk ‘Pappie’s kleine meid slaapt op straat’ is. Nu wist ik gelukkig niet erg veel meer van dit boek, en hierdoor bleef het boek toch bijzonder interessant voor mij om te lezen. Echter had ik wel het vermoeden dat het tweede deel dan het boek ‘Littekens van de straat’ zou zijn, en na het luisterboek opgezocht te hebben, bleek dit inderdaad het geval te zijn. Nu is dat natuurlijk absoluut geen probleem, echter, zou ik het zelf wel gewaardeerd hebben als op de cover gestaan had dat dit beide boeken, nu gebundeld in één boek was. Ik kan me namelijk voorstellen als je beide boeken met veel interesse gelezen hebt, en een nieuw boek in de boekhandel ziet liggen van Stephanie-Joy Eerhart je dan nieuwsgierig wordt naar een nieuw boek en het wellicht zo meeneemt en je dan teleurgesteld thuis komt. In het Nawoord wordt er namelijk wel over gesproken dat deze boeken gebundeld zijn in dit boek, dus ik snap de redenatie niet helemaal om het niet op de cover te plaatsen. Maar dit ter zijde. Dit doet verder natuurlijk geen afbreuk op het verhaal, want dit blijft rauw en beklemmend en het verhaal houdt je gedurende alle pagina’s in zijn greep. Het verhaal laat het gevecht van Stephanie-Joy zien, ze is slechthorend en na een auto-ongeluk is ze gehandicapt en heeft ze een hoop operaties die er voor moeten zorgen dat de pijn in haar voet dragelijker wordt. Ze voelt zich vreemd en merkt dat ze anders is als andere kinderen. Aangezien ze thuis niet meer te houden is, wordt ze door haar ouders uit huis geplaatst. Dit zorgt er voor dat ze vanaf haar veertiende dakloos is. Je leest over de moeilijkheden die Stephanie-Joy ervaart, maar tussen de regels door lees je eigenlijk dat ze vooral liefde en aandacht mist. Dit probeert ze vooral ook van de begeleiders van de opvang te krijgen. Je merkt dat ze op een bepaald moment echt in de slachtofferrol zit en doordat bepaalde mensen haar op een harde manier hier van laten doordringen, zorgt dit er voor dat ze uiteindelijk hier iets aan gaat doen. Wat ik wel jammer vind, is doordat beide boeken gewoon samengevoegd zijn, dat je in het tweede deel een hoofdstuk hebt met als titel ‘ Pappie’s kleine meid slaapt op straat’. In dit hoofdstuk vertelt Stephanie-Joy Eerhart haar verhaal tijdens een lezing en op deze manier krijg je in grote lijnen het eerste deel van het boek weer te lezen. Dit is met twee afzonderlijke boeken natuurlijk ideaal, aangezien je geheugen op deze manier opgefrist wordt, echter doordat beide boeken gebundeld zijn, is het iets te veel herhaling voor mijn gevoel. Wat ik wel een groot pluspunt vind, is dat het boek een aantal pagina’s met foto’s heeft. Dit voegt voor mij altijd iets toe aan een waargebeurd verhaal. Je krijgt op deze manier een nog beter beeld van de persoon. Zo zie je Stephanie na het ongeluk, maar ook bijvoorbeeld in de periode dat ze verslaafd is en op straat slaapt. Mocht je het verhaal van Stephanie-Joy nog niet kennen, en veel interesse hebben in waargebeurde verhalen dan kan ik ‘ Pappie’s kleine meid slaapt niet meer op straat’ echt aanbevelen. Stephanie-Joy geeft je een uniek inkijkje in het harde leven van de straat, maar ook hoe het brein werkt, en dat je ondanks je het soms toch beter hebt, je toch terug kunt verlangen naar het leven op straat.