Niet wat ik verwacht had

Deze recensie is eerder verschenen op <a href="https://www.koukleum.nl/kelly-moran-in-jouw-armen/">Koukleum.nl</a>. Dit was voor mij de eerste kennismaking met de schrijfstijl van Kelly Moran, dus dat maakt het altijd extra leuk om aan een boek te beginnen. Hoe bevalt de schrijfstijl, kom ik makkelijk in het verhaal enz. Het verhaal begint dat Olivia Cattenach op de begraafplaats is bij het graf van haar broer Justin. Dit klinkt al meteen interessant en ik kan niet anders dan snel verder lezen. Een boek met een echt verhaal, vermoed ik. Hierna komt Nate op de ranch aan met een brief van haar overleden broer en er is meteen een bepaalde aantrekkingskracht tussen Olivia en Nate te bespeuren. En dat is ook, helaas, waar het verdere verhaal eigenlijk om draait. De aantrekkingskracht tussen beiden en hoe Nate in eerste instantie de boot afhoudt. Je leert de personages wel beter kennen, en leest ook wel over de achtergrond van Nate, echter hier wordt niet echt diep op ingegaan. Ook leren we de vrienden van Olivia, Nakos en Amy kennen. Vooral bij Amy is op een bepaald moment duidelijk dat ze een groot probleem heeft (wat vertel ik niet, daarvoor moet je toch echt het boek lezen), maar dit komt even ter sprake en daarna verdwijnt het weer. Waarom wordt hier niet dieper op ingegaan? Wat is er verder gebeurd met Amy? De problemen worden wel aangetipt, maar daarna blijven ze als losse eindjes rondzweven. Dat vind ik persoonlijk wel jammer. Wellicht dat dit in een volgend deel aan bod komt? Het verhaal draait vooral om de seksuele aantrekkingskracht tussen Olivia en Nate en er komen dan ook aardig wat steamy scenes in voor. Deze vormen eigenlijk de hoofdmoot van het verhaal en ik had, zeker na het begin van dit boek, verwacht dat dit boek meer diepgang zou hebben. Dit miste ik in dit boek, helaas. De belangrijkste personages leer je redelijk kennen, echter over hun achtergrond lees je maar weinig. Toch vind ik Olivia een prettig persoon. Je merkt dat ze eerst klaar staat voor een ander voordat ze aan zichzelf denkt. Zo accepteert ze Nate zoals hij is, zonder vraagtekens erbij te zetten. Iets wat Nate absoluut niet gewend is. Nates achtergrond komt wel even ter sprake, echter ook hier worden dingen gezegd die dan verder in het verhaal niet meer aan bod komen. Hierdoor bleef ik me continue afvragen wanneer deze onderwerpen weer opgepakt zouden worden, echter dit gebeurde niet. Hierdoor bleef ik toch ietwat teleurgesteld achter op het moment dat ik het boek dichtklap.