Een mustread voor de true crime liefhebber.

Deze recensie is eerder verschenen op <a href="https://www.koukleum.nl/vero-las-jean-lambrechts-els-schreurs-jean-pierre-adams-dossier-dutroux-de-waarheid/">Koukleum.nl</a>. Ik kan me de zaak Dutroux nog goed herinneren en ik weet nog dat dit echt wereldnieuws was. De ontvoering, verkrachting en moord op zoveel kinderen en jonge vrouwen was ongelofelijk. En ook naderhand had het iedere keer weer mijn aandacht als er iets over in het nieuws verscheen. Toen ik ‘Ik was twaalf en fietste naar school‘ van Sabine Dardenne las, was het pas verschenen en was ik ontzettend onder de indruk van dit boek. Het was alsof je zelf in die kelder zat, zoals je ook in de recensie van Bryan kunt lezen. Dus toen ik zag dat er een nieuw boek verschenen was over Dutroux was mijn interesse wederom gewekt. En ik kan je zeggen, ik viel van de ene gruwelijke verbazing in de andere. Wat er in de loop der jaren allemaal gebeurd is en wat er ook gedaan is in het onderzoek om de oplossing tegen te werken, hier sta ik helemaal versteld van. Je vraagt je soms werkelijk af hoe het kan dat dit allemaal gewoon kon gebeuren en ik vroeg me tijdens het lezen regelmatig af of en zo ja, welke hooggeplaatste functionarissen hier een vinger in de pap hadden. Ik kan me voorstellen dat Jean-Pierre Adam, een van de hoofdonderzoekers van de Cel Neufchâteau, die belast was met de zaak Dutroux, zich regelmatig gefrustreerd heeft gevoeld tijdens dit onderzoek. Wat ik wel jammer vond is dat er soms Franse en Duitse teksten stonden die niet vertaald waren. Sommige teksten werden na de buitenlandse teksten vrij vertaald door de auteur, maar op andere momenten was het weer juist niet vertaald en dat waren dan juist de momenten dat ik mij afvroeg wat er, vooral in het Frans, stond. Ook stond het voorwoord er zowel in het Nederlands als in het Frans in. Dit snapte ik ook niet zo goed. Wat is de meerwaarde om in een Nederlandstalig boek een Frans voorwoord te plaatsen. Ook zijn er enkele foto’s geplaatst in het boek, dit vind ik persoonlijk altijd een meerwaarde bij een non-fictie boek. En dat is hier ook het geval, echter stonden er ook enkele foto’s met tekst, onder andere een krantenartikeltje en hier moet je toch goede ogen hebben om de tekst te kunnen lezen. En dat vind ik dan weer zonde. Had deze afbeelding iets groter geplaatst en dan waren de teksten ook goed leesbaar geweest en was er niet de frustratie om perse te willen weten wat er in dit artikel staat. Echter als je in true crime geïnteresseerd bent, en oud genoeg bent om iets van de zaak Dutroux af te weten dan is dit een boek wat je moet lezen.