De echte emoties ontbreken

Deze recensie is eerder verschenen op <a href="https://www.koukleum.nl/jonathan-freedland-de-meesterontsnapper-van-auschwitz/">Koukleum.nl</a>. De meesten die veel over de oorlog lezen kennen het verhaal van Vrba en zijn ontsnapping uit Auschwitz. Ik kende zijn verhaal ook al, maar was toch benieuwd naar dit boek van Freedland, vooral ook door de positieve quotes op het boek. Het verhaal is inderdaad zoals we dit kennen over de ontsnapping van Vrba. Ik zie de meerwaarde niet echt van dit boek, ten opzichte van het boek van de hand van Vrba zelf ‘Ik ontsnapte uit Auschwitz. Ik merkte onder het lezen dat ik veelal de emotie miste die zeer beslist door de gedeporteerden dagelijks gevoeld moeten zijn. Het blijft natuurlijk een ontzettend interessante en belangrijke materie die absoluut niet vergeten mag worden, vandaar dat ik alleen maar kan aanbevelen dat oorlogsboeken blijven verschijnen, zodat dit nooit meer gebeurd. Echter dit verhaal vind ik iets te veel van wat al verteld is. Het is naar mijn gevoel ook belangrijk dat een verhaal uniek blijft en vooral ook emoties in zo’n verhaal boven komen drijven, want die geven het verhaal diepgang. Deze diepgang mis ik zoals gezegd en hierdoor moet ik me soms echt door het verhaal worstelen. Het verhaal is zeer zeker niet slecht, echter doordat het geen emoties bevat, is het inleven in de verschillende personages erg moeilijk. Het verhaal is opgedeeld in vijf delen. Vooral de laatste twee delen vond ik interessant. Hier merkte ik ook dat ik eerder het boek oppakte en sneller ging lezen. Terwijl ik bij de eerste twee delen toch vaak de neiging had om iets anders te gaan doen, in plaats van lezen en dat is voor mij altijd een teken dat het boek mij niet weet te raken. Ik mis in dit verhaal de band met andere gedeporteerden een beetje bijvoorbeeld de anderen waar hij mee moest samenwerken of waar hij mee in een barak sliep. Daar lees je heel weinig over, helaas. De verhoudingen onderling, had ik graag wat meer over willen lezen. Het is zeer zeker een verhaal wat verteld moet worden, echter deze keer kreeg het verhaal mij niet in zijn greep en was het voor mij iets te theoretisch en miste ik de echte emoties die zeer beslist zo’n grote rol gespeeld hebben in dit verhaal.