Je begint langzaam aan jezelf te twijfelen

Ik las ‘Bonuszoon’ geschreven door Antoinette Kalkman. Bonuszoon is het debuut van Kalkman en deze stond al een hele lange tijd ongeduldig te wachten om gelezen te worden. Nu was het eindelijk zo ver en dit debuut smaakt beslist naar meer. Dit boek draagt de titel psychologische thriller en dat is meer dan terecht. Tijdens het lezen begon ik langzaam zelf het gevoel te krijgen dat ik dingen verkeerd zag. Het verhaal wordt aan de ene kant verteld vanuit Ellen, de moeder van de doodgereden jongen Bart, en aan de andere kant door Lauren, de buurvrouw die het ongeluk veroorzaakt heeft. Ik had op de een of andere manier meer sympathie voor Lauren ondanks dat zij Bart doodgereden had en dat zorgde er voor dat ik een onbestemd gevoel had onder het lezen. Hierdoor kon ik alleen maar verder lezen, want ik moest gewoon weten hoe het verhaal in elkaar zat. Kalkman schuwt ook psychische en lichamelijke mishandeling niet en laat zien wat dit op den duur met iemand kan doen. Het verhaal zit echt super sterk in elkaar en smaakt beslist naar meer. Dat is dan ook weer een geluk want Kalkman heeft net een novelle uitgebracht en eind volgende maand komt haar nieuwe boek ‘Uitgedokterd’ uit en na het lezen van Bonuszoon ben ik hier nog nieuwsgieriger naar. Kan Kalkman Bonuszoon overtreffen?