Een echte mustread

Journaliste Eveline Johanson weet het zeker, er is iets misgegaan tijdens de operatie van haar dochter, waardoor haar dochter nu invalide is. Haar man vindt dat ze het moet laten rusten, maar dit kan ze niet. Ze gaat tot het uiterste om de schuldige ter verantwoording te roepen. Gaat haar dit lukken of wordt deze missie haar ondergang? Ik had eerder al ‘Groeistuipen’ gelezen. ‘Groeistuipen’ is de voorloper op ‘Uitgedokterd’, waarbij de jeugd van Eveline, Ferdinand en Justus uitgelicht wordt. Tijdens het lezen van ‘Groeistuipen’ vroeg ik me af wat deze personen met elkaar gemeen hadden, maar tijdens het lezen van ‘Uitgedokterd’ valt het verhaal ‘Groeistuipen’ echt op zijn plek en heb je het gevoel alsof je het verleden van deze drie personen al kent. Wat meteen fijn leest, hierdoor. Het boek wordt verteld vanuit de drie hoofdpersonen. Zij vertellen hun verhaal steeds in de ik-vorm en toch merkte ik op een bepaald moment al snel vanuit welk personage ik aan het lezen was, ook al had ik de naam boven het hoofdstuk gemist. Het is een fictief verhaal maar Kalkman is dit wel gaan schrijven door een opname van haar eigen dochter. Hierdoor had ik continue het gevoel alsof bepaalde delen op waarheid gebaseerd zijn en dat gaf me een unheimlich gevoel. Hierdoor kon ik het boek ook niet aan de kant leggen en moest ik steeds verder lezen. Ook de titel vind ik erg goed gekozen. De titel kan naar twee kanten uitgelegd worden en hierdoor komt het boek nog eens extra binnen. De royalties van dit boek gaan naar Stichting ALS Nederland t.b.v. wetenschappelijk onderzoek naar de oplossing voor ALS. Ik was al enthousiast over haar eerdere boek ‘Bonuszoon’ maar Kalkman heeft zichzelf overtroffen met ‘Uitgedokterd’. Dit boek ontvingen wij van Godijn Publishing in ruil voor een recensie tijdens de blogtour. Dit beïnvloedt onze mening niet.