Hard, rauw, maar openhartig

Deze recensie verscheen eerder op Veronique's Boekenhoekje De cover van ‘Imanuelle’ is zo tof! Het ontwerp doet me denken aan de kunst van Andy Warhol. Het is een opvallende cover. De ondertitel ‘Mijn vechtershart’ is toepasselijk. Na het lezen van het boek snap je deze ondertitel: Imanuelle is een echte vechter. Sommige stukken in het verhaal zijn geschreven vanuit de derde persoon. Dit zorgde in het begin voor een afstand. De quotes en stukken vanuit Imanuelle zelf (eerste persoon) zorgden weer voor een persoonlijker en dichter gevoel. Uiteindelijk is de combinatie van eerste en derde persoon heel geslaagd. Je krijgt een totaalbeeld van de situatie en het verhaal van Imanuelle. Soms is het alsof Imanuelle naast je op de bank zit en ze het verhaal zelf vertelt. ‘Imanuelle’ is een verhaal dat je vastgrijpt vanaf de eerste pagina. Het boek moest uit. Sommige details zijn heftig. Het verhaal van Imanuelle is ruw en ongepolijst. De eerlijkheid van Imanuelle siert haar. Ik denk dat de stukken over angst, eenzaamheid en prestatiedrang heel herkenbaar zullen zijn voor veel lezers. Het is wel goed om hier een trigger waarschuwing bij te zetten.