Retraite met een dubbele agenda...

Claire is een vrouwencardiologe met een drukke baan, een man, een zoon en dochter die reeds het huis uit zijn en een hond. Haar leventje wordt echter op zijn kop gezet wanneer haar man er vandoor gaat met een poppemie van 20 jaar jonger. Ze besluit zich in te schrijven voor een weekje mindfulness retraite voor 50+ dames. Ze hoopt zo tot rust te komen en haar leven een andere wending te kunnen geven. De vrouwen zijn heel verschillend maar wat haar het meeste opvalt is dat ze hier niet alleen voor de retraite zijn maar nog een extra motivatie hebben om deze week hier te vertoeven. Claire probeert zich niet te veel aan te trekken van de schijnbaar dubbele agenda’s want ze is hier op de eerste plaats voor zichzelf, maar de nieuwsgierigheid neemt al gauw de bovenhand. Wanneer één van de vrouwen vermoord wordt gevonden in het bos is de rust ver te zoeken. Is de moordenaar één van hen? Of hebben de mannen uit de kroeg er iets mee te maken? Claire is aan de kant geschoven door haar man en vertrekt voor een week op mindfilness retraite. Ze is een vrouw van in de vijftig en direct voel je veel sympathie voor haar. Een vrouw met een drukke agenda, behulpzaam, zonder allures en diep gekrenkt door haar man. De andere vrouwen die op retraite gaan zijn heel uiteenlopend van karakter en uitstraling. De personages worden geleidelijk aan voorgesteld en worden verder uitgediept. Ook de onderlinge contacten en soms wel venijnige conversaties brengen direct leven in de brouwerij. Je voelt dat er veel meer aan de hand is dan wat er allemaal wordt gezegd. Vooral hetgeen niet gezegd wordt, wakkert de nieuwsgierigheid. “In de spiegel toont het felle licht van de badkamer haar loepzuiver de verwaarlozing van haar lijf in de afgelopen periode aan. Ze knijpt in het vel van haar dijbeen. Dat is nogal slap en zit vol putjes. De haren op haar onderbenen zijn te lang en ogen donker op haar verder spierwitte benen. Haar teennagels met restanten roze nagellak zien er werkelijk niet uit. Ze moet snel iets doen aan dit achterstallige onderhoud.” De schrijfstijl is heel vlot en gemoedelijk. De emoties worden goed overgebracht en ook de verschillende karaktertrekken komen daardoor onmiskenbaar over. De verschillende manieren waarop de vrouwen met een probleem omgaan, de steelse blikken, de onderliggende frustraties,… alles wordt heel beeldend omschreven en creëren een film in je hoofd waarbij de sfeer duidelijk overkomt. Alhoewel de moord op zich laat wachten, vond ik dat absoluut niet erg. De conflicten en alle frustraties die in en rond het huisje hangen, zorgen voor een continue stroom van onderhuidse spanning en geheimzinnigheid. Er komen daarbij ook maatschappelijke thema’s aan bod die het geheel meer vorm geven, daar zal ik niet over uitweiden om spoilers te vermijden. Daarna komt alles in een stroomversnelling terecht en gebeurt er ineens heel veel. Soms iets te veel en te snel om geloofwaardig te blijven, zoals de aanpak van het onderzoek door de politie, maar het houdt alleszins je aandacht bij het boek. Het einde is goed, beetje snel afgehandeld maar alle losse eindjes zijn weggewerkt. Kortom een boek dat absoluut de moeite om te lezen waard is en je af en toe ook op het verkeerde been zet. Een psychologisch spel waarin je meegezogen wordt en zelf in het duister tast in de mooie bosrijke omgeving. Leuk om achteraan de uitleg over het gebruik en de mythes over vrouwenmantel te lezen. De titel is heel goed gekozen en kan op twee manieren geïnterpreteerd worden maar daarvoor zul je toch het boek moeten oppakken! 3,5 sterren!