spannend met goed uitgewerkt plot

Undercoveragent Erik Schoeman heeft op eigen initiatief een lopende infiltratie bij de Italiaanse familie Natoli bruusk afgebroken. Erik vertrekt op reis met zijn vrouw Debbie en dochter Sanne die lijdt aan een ongeneeslijke ziekte. Daar krijgt hij te horen dat 2 leden van de Natoli familie doodgeschoten zijn bij een mislukte deal met Colombianen. 1 zoon heeft kunnen ontsnappen en dat hebben ze geweten. Bij thuiskomst is heel hun huis overhoop gehaald, maar niets gestolen. Dit kan geen toeval zijn. Erik en zijn gezin voelen zich niet meer veilig en worden ondergebracht, maar ondertussen rijzen er wel meer vragen op bij zijn meerderen en collega’s. Wanneer ze beginnen met een intern onderzoek na een melding van een collega, is het hek helemaal van de dam. Was het afbreken van de infiltratie wel nodig of speelden er nog andere factoren mee. En wat met zijn zieke dochter? Wat zocht die Italiaan in hun huis? En wat te denken van zijn collega’s? De proloog begint alleszins al heel zinderend, actie en spanning alom en benieuwd naar de ware toedracht en het verdere verloop. Het hoofdpersonage Erik volgen we doorheen het verhaal en alles wordt verteld in de ik-vorm vanuit zijn standpunt. Dit brengt je dicht bij het personage waardoor je alles beziet uit zijn denkwijze, zijn gevoelens en zijn frustraties. Er worden af en toe stukjes verteld uit zijn verleden, de opwerking van agent naar infiltratie-agent, de eerste opdrachten die hij kreeg tot het moment waarop de infiltratie bij de Natoli-familie tot stand komt, waardoor je echt het gevoel krijgt dat je Erik door en door kent. Daarnaast krijgen we te maken met de gevoelige kwestie met zijn dochter. Haar ziekte brengt heel wat teweeg bij zowel Erik als zijn vrouw Debbie. Beiden gaan er op hun manier mee om, maar de strijd die ze dagelijks ondergaan wordt heel goed onder woorden gebracht en brengen heel wat emoties met zich mee. Daarbovenop wordt het leven van Erik grondig onder de loep genomen door de Rijksrecherche, die alle stenen onderste boven keren tot hij… hangt. "Haar halflange blonde lokken dansten parmantig op de maat van haar zelfverzekerde passen. Ik had me meermalen afgevraagd of gedrevenheid haar een snelle stofwisseling bezorgde. Ze at als een kerel, maar haar grijze mantelpak toonde een prachtig figuur." De verschillende verhaallijnen die constant worden afgewisseld houden er goed de vaart in. Ook de andere karakters leren we beter kennen, alhoewel ik graag de mening of invalshoek eens van een andere kant had gehoord, zoals van één van zijn collega’s. Een paar keer was het echt op het randje van geloofwaardigheid, maar in de context van het verhaal miniem, dat heb je in films tenslotte ook. De spanning wordt wel continu hoog gehouden en door sommige complete, onvoorspelbare wendingen word je zowiezo weer wakker geschud en getriggerd. De vertelwijze en de beschrijvingen zijn heel onderhoudend en heel beschrijvend. De omgeving kan je zo voor je zien, maar ook de emoties worden heel beklemmend geschreven, je voelt de pijn en onmacht van Erik en Debbie, de waanzin en achterdocht van de collega’s onderling,… heel reeel en heel menselijk. De meningen en gedachten die Erik naar voren brengt zijn dan ook altijd heel direct en af en toe met een beetje humor doorspekt. "Hij was old-school, kon ongetwijfeld mooie rapporten over schietincidenten van collega's schrijven, maar het was of hij grabbelde in de ballenbad bij Lingo. Zonder zicht zocht hij in een trog met dertig blauwe mogelijkheden naar die ene groene totaaloplossing." Het plot is heel goed uitgewerkt, heel spannend ineen geknutseld, af en toe een twist en soms een verrassende uitspraak op het einde van een hoofdstuk, een ware cliffhanger soms. De spanning blijft je achtervolgen tot het einde en maakt er een boeiend en goed uitgewerkt geheel van. Heel benieuwd naar volgende schrijfselen! 4,5 sterren