Spannend en onderhoudend tot het einde

Peter Loukens is een IT’er die werkzaam is in de kerncentrale van Doel. Hij woont samen met zijn vrouw Nathalie en puberende dochter Joke en ze zijn gelukkig getrouwd ondanks de tegenkanting en openlijke afkeer van zijn schoonvader. Wanneer hij op een nacht wakker schiet en een onbekende man in de deuropening van zijn slaapkamer ziet staan, is dat het begin van een nachtmerrie. Hij wordt gedwongen om de computer in de kerncentrale te saboteren. Wat de man denkt te bereiken is een groot vraagteken maar dat het verregaande gevolgen heeft voor Peter zal algauw blijken.          Hij is vastberaden om de opdrachtgever te vinden maar wanneer hij op eigen houtje op onderzoek uit gaat, is dit niet naar de zin van de onderzoeksrechter. En er zijn er nog die liever zijn bloed zouden drinken. Hij raakt verwikkeld in een bizar en complex spel waarbij hij aan alle kanten wordt tegengewerkt, maar hij is vastberaden om tot het uiterste te gaan. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Peter. Na de kennismaking met vrouw en dochter worden we net als het gezin halsoverkop overdonderd door het nachtelijk bezoek. Doordat we vanuit de vertellende ik-vorm (Peter) volledig in het ongewisse blijven over de werkelijke toedracht, brengt dit heel wat spanningen en emoties teweeg. “Nadat hij was verdwenen, controleerde ik de foto’s. Relatief vierkant hoofd, een uitgesproken neus, ogen die net wat te dicht bij elkaar stonden, en een soort snor die in vroegere tijden een verplicht attribuut was bij politiediensten.” Doordat er zoveel gebeurt en alles in een snel tempo elkaar opvolgt, word je als lezer gewoon meegesleurd in de verwikkelingen en net als Peter krijg je geen vat op de situatie, met alle desastreuze gevolgen van dien. De persoonlijke vendetta die Peter voert brengt hem in netelige affaires. De één al iets acceptabeler dan de ander. “Spinnenwebben! Hier en daar hing de maker er middenin. Groot genoeg om nerveus van te worden. Ronduit creepy! Er flitsten beelden uit het begin van de eerste Indiana Jonesfilm voorbij. Op sommige plekken, zoals de trap, leken de webben eerder op luchtige gordijnen dan op de huisvlijt van kriebelbeesten.” Sommige personages zijn wel goed neergezet, zoals de schoonvader van Peter, die als een rigoureuze eikel alles naar zijn hand probeert te zetten. Ook de onderzoeksrechter Leverman die het stilaan op zijn heupen krijgt en de assistent-manager Claude, een echte fils a papa, zorgen voor leven in de brouwerij. De auteur weet het verhaal wel boeiend te houden door de vele obstakels en verwikkelingen waar Peter in verzeild raakt. Maar af en toe was het ietsje ‘erover’ om overtuigend en geloofwaardig te blijven. Doordat het heel toegankelijk geschreven is, leest het heel gemakkelijk. Het voelt zelfs familiair aan omdat de conversaties reëel zijn, uit het dagelijkse leven. Af en toe komt er een beetje humor bij kijken of een subtiele steek onder water, dat breekt de spanning. Het plot zit wel goed ineen, af en toe een onverwachte wending waardoor je nieuwsgierigheid terug wordt aangewakkerd. De personages worden niet uitvoerig uitgewerkt en geanalyseerd maar het was niet storend omdat de acties zelf de grootste aandacht opeisen. Een spannend en onderhoudend verhaal waarbij alles in snel tempo elkaar opvolgt, een pageturner tot het einde om toch maar de ware toedracht te ontrafelen.