simplistisch avontuur overtuigt niet echt

Dun-Dunner-Dunst is het deze leesweek. Eerst las ik 'Crash" van Hans Mijnders (128 blz.) en nu 'Vol gas' van Folkert Oldersma. Een boek met 91 bladzijden, waarvan ook nog ca. 10 paginagrootte illustraties. Veel leeswerk is het dus niet. Nou kan per definitie een beknopt verhaal best veel bieden, maar ik ben niet uitgedaagd om een volgend boek van deze auteur te lezen. Ik vind het kneuterig geschreven en niet uitgewerkt. Voorbeeld: het bijbaantje dat zomaar uit de lucht komt vallen. Wout (Mo genoemd vanwege zijn achternaam Molenaar) heeft het moeilijk thuis met zijn pa en ook de financiële situatie is niet rooskleurig. Hij vindt een vernielde motor en knapt die op bij een vriendje op diens boerderij. Wout wil crossen, maar eigenlijk is de motor gestolen. Frank, van rijke ouders, heeft de motor expres vernield om een nieuwe te krijgen. Dat wordt overigens niet met zo veel woorden beschreven. Hij ontmoet een meisje die goed kan crossen en dan vindt er een wedstrijd plaats. De dekselse Frank wil daar een stokje voor steken. Als je het boek leest, zul je deze woordspeling begrijpen. of misschien nu al, wie weet? De illustraties zijn ook al niet om naar huis te schrijven. Kort gezegd: weinig plezier beleefd aan dit boek. Wat betreft leesmoeilijkheid kan een 10-jarige het beslist eenvoudig lezen. Inhoudelijk is het afgestemd op 12+. Het boek liet mij trouwens denken aan 'Brommerdieven' van Corrie Breeden. Onderwerp past wel bij de leeftijd. Uitwerking onvoldoende. Hooguit voor heel weinig eisende lezers of lezers die zwaar opzien tegen al die letters. Niet meer dan twee sterren.