De namen zijn eigenlijk het leukst

Misdaad loont moet Tom Trubbels gedacht hebben. In navolging van zijn opa (die was inbreker) wil Tom dat ook een keer proberen. Hij bewondert zijn opa immers. Hij breekt in in een villa. Dat blijkt echter de verkeerde plek, want het is de verblijfplaats van een crimineel. Zijn handlangers zijn op zoek naar hem, Tom heeft nog liefdesperikelen en Sandra Spoor van de politie heeft als project de bende te ontmaskeren. Het is eigenlijk allemaal vrij onnozel en ook de afloop is nou niet geweldig creatief. Het boek is eenvoudig geschreven, telt nog geen honderd tekstpagina's (meen 97) en bevat wel enkele humoristische momenten. Las ik een tweetal boeken ('Dodo' en 'Joe Mellow) die voor een select publiek aantrekkelijk zijn vanwege de gelaagdheid en in het tweede voorbeeld interesse in muziek, dit boek is weer qua taligheid en originaliteit aan de andere zijde van het leesspectrum. Voor de niet veeleisende lezer die genoegen neemt met een softe ontknoping. Wil je meer, dan blijf je op de je leeshonger zitten. Ook het voortdurend vermijden van de naam Tom stoort in de schrijfstijl. Die krijgt allerlei overbodige beschrijvingen. Gewoon de naam opschrijven is natuurlijk dan in allerlei bochten wringen. Zou er zelf hooguit 2,5 ster voor geven, maar dat is bij Hebban niet mogelijk. Daarom de weegschaal laten doorslaan naar drie omdat het kinderen wellicht toch aan het lezen krijgt.