Ontroerende schoonheid in woord en beeld

De schrijverskwaliteit van Ulf Stark is boven elke twijfel verheven. Van zijn hand vond ik vooral De wondergympen en Liefde is niet voor lafaards indrukwekkend. Zijn laatste kleinood - Stark overleed in 2017- heeft nu het levenslicht gezien. En net zoals de eerdere genoemde titels is het te prijzen dat dit boek in voor het Nederlandse taalgebied is vertaald. Het kleine verhaal (groot lettertype) vertelt het verhaal van Klein- Gottfrieds opa. Opa vloekt en tiert er vrolijk op los en dat is vooral voor de vader van Klein- Gottfried een doorn in het oog. Dat is een man van deregeltjesen de regelmaat. Die verhouding is misschien wat scherp weergegeven, maar de band tussen opa en kleinzoon bezorgt je kippenvel. Met behulp van nepneef Adam wordt opa uit het ziekenhuis ‘ ontvoerd’. Ze beleven een fantastische tijd. De ontroerendste momenten zijn die wanneer opa mijmert over zijn overleden vrouw, de oma vanKlein- Gottfried. Buitengewoon geslaagd zijn ook de kleurenillustraties - met kleurpotlood gemaakt - van Kitty Crowther. Vandaar dat er voor mij niet veel discussies over de waardering: maximale score. Het is uiteraard een boek voor jongeren vanaf ca. 8 jaar, maar voor ook voor volwassenen een prachtig boek om te bezitten.