Oogappel

Normaliter lees ik minder boeken voor deze leeftijdsgroep. Ik las positieve berichten en dus waagde ik mij aan dit griezelavontuur, geafficheerd als grielarisch. Bij die term moet ik gelijk denken aan 'grumor', de term die past bij de boeken van Paul van Loon en ook wel bij de licht griezelachtige boeken van Reggie Naus in de serie 'Piraten van hiernaast'. Daarnaast ook gedachten aan het griezelboek - volgens mij van dezelfde uitgeverij - Bobbie Botjes' van Marcel van Driel. Die laatste titel is wel het begin van een reeks. Dat is gelukkig niet het geval bij dit boek. Pff, gelukkig. Inhoudelijk geen slecht rijtje, en ook dit boek zit in diezelfde beoordelingscategorie. Vier sterren en dat betekent een goed, aantrekkelijk en aansprekend verhaal. Voor die leeftijd - ca. 8 jaar en ouder - is ook de vormgeving belangrijk. Die is prima. Er zijn goed bij het verhaal passende zwart-wittekeningen. De familie De Vries zwerft voortdurend rond. Ze blijven slechts enkele weken op een plaats. Ze verhuizen naar het dorpje Sudderbeek, zoals de naam al aangeeft een plek waar niet veel gebeurt. Via makelaar Benali - die steeds flauwvalt - krijgen ze een oud, vervallen kasteel. Appel - de dochter - moet voor het eerst naar school, net als broer Falco. Iedereen op school vindt het maar een vreemd stel, zeker ook Appel die wonderbaarlijke ogen heeft. Die schieten zomaar in het rond. Toch is er een iemand die een oogje op Appel heeft en dat is Amin, toevallig de zoon van de makelaar. Dan blijkt dat de familie moet verhuizen omdat ze niet veilig zijn. Een actueel probleem in onze samenleving met talloze (doods)bedreigingen. Moeder moet namelijk Gravila, de zus van Dracula, opsporen. En dan is er nog iets met een weerwolf. Is de familie De Vries, die zich De Vriezels, noemen wel veilig in dit doodsaaie dorp? Heel eng is het niet, er zijn wel enge momenten, maar achtjarigen zullen niet wakker liggen van de inhoud. Daarvoor zit er teveel humor in dit verhaal. Ook aantrekkelijk om voor te lezen.