Belangrijk thema, overbodige uitbreiding

In 1992 schreef Greet Beukenkamp dit boek dat onder de titel 'Al het water van de zee' verscheen. Bijna dertig jaar later is er een herziene versie onder met een nieuwe titel. Wat onveranderd is gebleven - helaas wel - is de belangrijke thematiek: pesten (in onderwijskundige setting). Daarin is dit boek een voorloper op het boek 'Sp8ijt'van Carry Slee dat vier jaar later het levenslicht zag. Het boek van Greet Beukenkamp blijft waardevol. De havoklas 2D gaat op werkweek naar Terschelling. Met name Ivo moet het ontgelden. Als diverse pestkoppen besluiten om in zijn viool - dat is eigenlijk zijn heilige graal - urineren, neemt Ivo een drastisch besluit. Zelfdoding is een bijzonder heftige thematiek, maar helaas voorkomend in soortgelijke gevallen. Wat is er voor mij goed aan dit boek? De bijzondere indeling. Alle leerlingen uit de klas vertellen het verhaal. Per hoofdstuk is dat een andere leerling. Goed gevonden. De natuur en de relatie met het gevoelsleven van diverse personages is mooi bedacht. en zoals al eerder vermeld is het onderwerp actueel en beklijvend. Het nawoord is ook nuttig en belangrijk. Waarom maar drie sterren. Er zijn in mijn beleving enkele minpunten. Het taalgebruik is soms (bij tijd en wijle zou Greet Beukenkamp schrijven) archaïsch. Het woord 'tersluiks' komt best vaak voor. Ik mis soms de logica in het verhaal. Ivo zou zijn viool binnen leggen, maar ligt toch weer in de tent. Verder vind ik - bij zo'n duidelijke en ernstige vergrijpen - het optreden van de begeleiders erg laks. Indien pesten onzichtbaar is, is het moeilijker te bestrijden. Het grootste manco zijn de ruim honderd pagina's die zijn toegevoegd. Daardoor wordt elke handeling erg uitgeschreven en is wat mij betreft overbodig. Natuurlijk moesten er aanpassingen plaatsvinden - de techniek schrijdt voort - maar deze ruime toevoeging is geen gelukkige keuze. Vaak zie je bij debuterende auteurs veel te veel pagina's om het te verwoorden. Die waren hier niet nodig geweest. Meer is niet altijd beter. Afsluitend. Een belangrijk boek en ik hoop dat het aantal pagina's (leerlingen zijn daar nogal huiverig voor) niemand zal weerhouden het boek te lezen., want het heeft voldoende sterke punten om te boeien. Het is geschikt voor ca. 12+