Engel, Duivel of Onze Frankie

Soms laat je een boek op de grote stapel liggen. Waarom? Geen idee. Je hebt er misschien geen hoge verwachtingen van. In onderhavig geval krijg je er spijt van, want 'Cardboard Cowboys'- Lenny Lambert & Bruce' is een schitterend verhaal. Erg mooi. De ondertitel (min of meer) Glasgow-Aberdeen-Peterhead geeft de route van de uiteindelijke trip aan. Het eerste wat mij opviel was de tekst 'ambachtelijk vertaald op de titelpagina'. Geen idee wat hiermee wordt bedoeld. De slotconclusie is echter dat Lydia Meeder -dat is dus de vertaalster- vakwerk heeft geleverd. Het verhaal is prachtig vertaald met veel spitsvondigheden in zowel de dialogen als de beschrijvingen ('Soms kan ik geen touw aan de wereld vastknopen'). Het verhaal draait om de 13-jarige Lenny lambert, een zwaarlijvige jongen die het maar moeilijk heeft met haast iedereen om zich heen. Niemand ziet hoe hij is, maar vooral opvalt door zijn formaat. Het is dan ook slachtoffer van pestgedrag op school. Daarnaast is er gedoe met zijn broer Frankie. Om dit gegeven draait uiteindelijk de roadtrip. Als Lenny in een depressieve bui verkeert, zoekt hij de rust op. Hij wil alleen zijn. Hij drinkt zijn vaste drankje Irn-Bru (een Schotse frisdrank, daar erg bekend naar het schijnt) en gooit het blikje weg. Hij blijkt echter niet alleen, want hij ontmoet Bruce. Bruce is een oudere man, een zwerver, die in een kartonnen huis op de oever woont. Tussen die twee ontspint zich een mooie vriendschap gebaseerd op gelijkwaardigheid en vooral onderling vertrouwen. Bruce blijkt een gitaar te bezitten en overtuigt Lenny van zijn zangkwaliteit: iedereen heeft talenten, ook al denk je door de kolossale omvang van jezelf dat je niets waard bent. Het geld dat ze uiteindelijk ophalen is hard nodig voor een roadtrip. Die trip leidt naar Peterhead. Maar waarom wil Lenny daar per se heen? Dat zal ik niet verklappen, al heeft de geoefende lezer het uiteraard snel in de gaten. Op het omslag staan attributen die een belangrijke rol spelen. daar kun je al veel van afleiden. Wellicht is het eind wat aan de zoete kant, maar ik heb van dit verhaal genoten. Alle eindjes worden wel bevredigend afgesloten. Het aantal haiku's (bekende Japanse dichtvorm) - geïnspireerd door zijn lerares Engels vind ik enigszins geforceerd. Al is de slothaiku dan weer een rake. Dan is het geklaag ook definitief voorbij. Ik heb dit boek veel te lang op de leesplank laten liggen. Al vanaf bladzijde 9 word je in het verhaal gezogen. Het blijft boeien tot bladzijde 265. Deze titel gelijk dikgedrukt in de boekenlijst. Verplichte aanschaf voor school. Het is zo'n boek dat erg doorheen glipt. Dat zou jammer zijn. 'Cardboard Cowboys' is een van de beste boeken die ik tot nu toe las in 2024. Onlangs is uitgeverij kluitman begonnen met een nieuwe reeks 'Jij doet ertoe'. Daar had dit verhaal perfect ingepast. Toch verheugd dat uitgeverij Lemniscaat dit pareltje heeft ontdekt. De leeftijd is ongeveer 12+ en veel ouder. Vijf sterren.