Het echte Transsylvanië verschilt minder met dat van Bram Stoker dan je denkt

De setting is het rijk van Dracula (Transsylvanië, Roemenië) maar de schrijfster doet duidelijk een meer dan verdienstelijke poging om het echte Transsylvanië te gebruiken als achtergrond bij haar verhaal en niet de regio uit de koker van Bram Stoker. De echte wouden, wolven, beren, de afgelgen landelijke gebieden die haast buiten de tijd lijken te staan zijn al woest en authentiek genoeg. Redelijk stereotiep zowel bij de 5 zusters die in het nauw komen en onderdrukt worden door hun slecht geworden neef, de in wezen goedhartige maar domme dorpers en bedienden, een rechter die neet zoals de rest van de elite vooral voor de status quo is, ... En goeden (met een slecht kantje) en slechten (met een goed kantje) in de andere wereld waartegen de vijf zussen zich zowel moeten beschermen als bij wie ze tegelijkertijd hulp en geborgenheid zoeken. Enkel gruwelijke scènes, zowel letterlijk als figuurlijk, neigen naar de horror kant, maar het romantische met de hoop op overwinning van de liefde overheerst wel. Veel aktie en spanning maar voor een mannelijke smaak iets te veel romantiek, vooral dan in de gedachten en gedragingen van de karakters. De uitwerking van de karakters blijft op enkele uitzonderingen na, redelijk oppervlakkig, min of meer noodgedwongen door het gebrek aan plaats. Daardoor zijn er ook heel wat zaken die aan de fantasie van de lezer worden overgelaten, altijd een loffelijk streven natuurlijk, maar een boek dat dubbel zo dik zou zijn, was minstens even goed leesbaar. Mijn favoriete ontbrekende stuk is de queeste van Costu waar we buiten hoe het afloop en een droomverslag van 1 mogelijke gebeurtenis letterlijk niets van te weten komen.