De carrière van een opkomend speurder

Een achtergrond in zachtblauwe tinten met als blikvanger de naam van de schrijver en in kleinere letters de titel van het boek. Een afbeelding van de London Big Ben geeft de sfeer van het boek weer. Typisch Engels, een beetje ouderwets en 'high-class'. Dit is het eerste deel van een serie (er zullen er zeker nog 3 volgen) waarin we de levensloop en carrière van de jonge speurder William Warwick volgen. Het speelt zich, na een uitgebreide biografie van de jonge William als baby en puber, af net voor de jaren 80 van vorige eeuw, dus ook net voor de mobieltjes en het alomtegenwoordige internet. Naast William als hoofdrolspeler komen zowel zijn familie, vrienden en collega's maar ook zijn tegenstanders aan bod. Bij enkelen is die lijn moeilijk te trekken. William blijkt een beetje naïef te zijn (jong en uit een goed nest t.t.z. met een beschermd leven) maar standvastig in zijn principes en met een goede inborst. Uiteraard geeft dit voer voor de nodige conflicten zowel in zijn privé-leven als in zijn carrière, deze ups en down worden met elkaar verweven en zorgen dat de lezer voledig met William kan meeleven. Enorm veel mooie dialogen houden de vaart erin. De sfeer is die van een London zoals het zou kunnen zijn, zonder vuurwapens, drugs en dodelijk geweld. De taal is bloemrijk, de beschrijvingen stimuleren de verbeelding. De niet zo frequente perspectiefwisselingen zijn boeiend en dragen bij tot het tempo. De abrupte overgangen binnen de hoofdstukken maken het de lezer dan weer lastig en zijn daarom minder geslaagd. Een stukje teruggaan en opnieuw lezen is dan de enige optie. De schrijfstijl van Jeffrey Archer is nostalgisch, typisch Engels en doet denken aan de groten van weleer, Doyle, Christie, Rendell, Marsh... De plot is goed gevonden van Jeffrey Archer, de combinatie van het verloop van de carrière van Warwick, van opleiding tot ervaren rechercheur (of meer in een later deel) met enkele interessante zaken die markant zijn tijdens die loopbaangroei. Het geeft Archer mooi de kans om gelijk oplopend de complexiteit van de zaken en de toegenomen verantwoordelijkheid van de speurder te benadrukken. En hij kan meteen zijn frustratie ventileren: de spreidstand tussen het gelijk van de beginnende rechercheur en de verrotting van "het systeem". Er lopen twee grote lijnen door het verhaal, lijnen die zich telkens weer kruisen. Chronologisch volgen we de carrière van William Warwick, waar we in dit boek zijn vroegste jeugd tot en met zijn keuze voor de politieschool zien passeren. En dan komt de relatief korte periode van dit eigenlijke verhaal waar hij zijn eerste stappen bij de politie zet. We krijgen beginnersfouten, collegiale steun, drama bij de dood van een collega en de eerste successen te zien. Als een rode draad loopt zijn toch wel goede relatie met zijn familie, ouders en zus, door het geheel. Dat en zijn liefde voor Beth legt de link tussen privé en werk en zorgt voor zijn eigen dynamiek. Maar ook romantiek en (zelf)bedrog. Anderzijds is er een crescendo gaande lijn van kleine successen en er op volgende tegenslagen waarbij de inzet toch telkens weer groter wordt, naar de uitspraak van de rechtbank op het einde. En dan de cliffhanger naar het volgende deel waar hopelijk het verhaal gewoon verder loopt. De ontknoping is bevredigend maar tevens een goede cliffhanger, dat laatste zinnetje van Faulkner zorgt dat je meteen het volgende deel wil vastnemen.