Mooie vrouwen, snelle wagen, het goede leven...

Na het lezen van dit boek blijf ik met 1 grote vraag zitten: waarom Mike Baxter en echtgenote, een schrijver van detectiveverhalen met een avontuurlijk aangelegde vrouw, in plaats van Paul Vlaanderen, inderdaad: een schrijver van detectiveverhalen met een avontuurlijk aangelegde vrouw. Los daarvan volgt dit verhaal het ondertussen beproefde recept. Mike Baxter wordt tegen zijn zin (maar niet heus) betrokken bij het onderzoek naar een moord. Hij komt daarbij terecht in een kluwen van sporen, valse en echte, met betrokkenen die allemaal wat te verbergen hebben en bijgevolg liegen. Ondertussen geniet hij van snelle wagens, lekker eten, veel drank en een rijkeluis leven. Hij heeft overal contacten, ook bij de politie, zodat hij altijd wel ergens extra informatie vandaan kan halen. In de loop van het onderzoek blijkt al snel wie er kan bogen op sympathie en wie al direct antipathie op het eerste zicht oproept. De derdegraad is nog in gebruik en wordt dan ook veelvuldig toegepast, zowel door de gangsters als door de politie. Mysterieus bij de moorden (het zijn er weer heel wat) is het verdwijnen van een schoen van de vermoorde vrouwen. Reden onbekend. Het duurt lang voor daar een reden voor gevonden wordt, dan gaat het meteen snel. Traditiegetrouw wordt naar het einde toe nog een rookgordijn opgetrokken zodat de lezer nog een verrassing staat te wachten. Al moet gezegd dat de verrassing niet zo groot is omdat de aandachtige lezer uit de algemen sfeerschepping al op zijn klompen kon aanvoelen dat er iets niet klopte en dan al op de ware toedracht kon anticiperen. Aangename lektuur, veel aktie, een mysterie met een hoop spanning, hard-boiled humor.